Strefa klienta
Pomoc

Według jakiego kursu Euro w stosunku do złotego polskiego Wnioskodawca powinien przeliczyć wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro, celem obliczenia w złotych polskich wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń?


Autor:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Sygnatura:

IPPB2/415-120/09-4/JB

Hasła tematyczne:

kurs walut, pracownik, przychód, umowa o pracę, wynagrodzenia

Data dodania:

2009-05-05

Treść:

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20.01.2009 r. (data wpływu 20.02.2009 r.) oraz piśmie z dnia 20.04.2009 r. (data nadania 21.04.2009 r., data wpływu 22.04.2009 r.,) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB2/415-120/09-2/JB z dnia 16.04.2009 r. (data nadania 17.04.2009 r., data doręczenia 20.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wg jakiego kursu należy przeliczyć wynagrodzenie ze stosunku pracy celem obliczenia wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20.02.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wg jakiego kursu należy przeliczyć wynagrodzenie ze stosunku pracy celem obliczenia wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawarła ze swoimi pracownikami aneksy do umów o pracę, na podstawie których począwszy od dnia 24 stycznia 2009 r. wynagrodzenia pracowników z tytułu urnowy o pracę będą ustalone i wypłacane w Euro, a nie w złotych polskich.

Zgodnie z umowami o pracę oraz wspomnianymi aneksami wynagrodzenia będą przelewane przez Wnioskodawcę na rachunki bankowe pracowników 25 dnia każdego miesiąca.

Możliwość wypłaty wynagrodzeń pracownikom w Euro, a nie w złotych polskich. wynika z przepisów ustawy z dnia 23 października 2008 r. w sprawie zmiany ustawy Kodeks Cywilny oraz zmiany ustawy Prawo dewizowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1506). Ustawa ta wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2009 r. Zatem począwszy od dnia 24 stycznia 2009 r. wynagrodzenia z tytułu urnowy o pracę, czyli wynagrodzenia ze źródła przychodów, o którym mowa jest w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („Ustawa o podatku dochodowym”), wypłacane będą pracownikom przez Wnioskodawcę w Euro na rachunki bankowe należących do tych pracowników prowadzone również w Euro. Wnioskodawca, jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych będzie zobowiązany do pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń, na podstawie art. 31 oraz 32 ustawy o podatku dochodowym.

Pomimo, iż przepisy prawa z zakresu Prawa Cywilnego oraz Prawa dewizowego zezwalają aby od dnia 24 stycznia 2009 r. wygrodzenia z tytułu umów o prace były wypłacane w Euro, to oczywiście zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń w Euro będą musiały być przekazane przez Wnioskodawcę - płatnika na rachunek właściwego urzędu skarbowego w złotych polskich. Tym samym Wnioskodawca zobowiązany będzie do ustalenia wysokości przychodu każdego z pracowników ze stosunku pracy w złotych polskich. Dlatego też Wnioskodawca będzie musiał dla celów właściwego obliczenia kwot przychodu oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przeliczyć na złote polskie wynagrodzenia z tytułu umów o pracę ustalone i wypłacane przez Wnioskodawcę pracownikom w Euro.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Według jakiego kursu Euro w stosunku do złotego polskiego Wnioskodawca powinien przeliczyć wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro, celem obliczenia w złotych polskich wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń...

Zdaniem Wnioskodawcy zarówno przepisy art. 31, jak i art. 32 ustawy o podatku dochodowym dotyczące zasad obliczania przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń nie zawierają żadnych postanowień dotyczących ustalania wysokości tych zaliczek, w przypadku, gdy wynagrodzenia ze stosunku pracy wypłacane są w Euro.

Ponadto w art. 12 ustawy o podatku dochodowym, dotyczącym przychodów ze stosunku pracy, brak jest jakichkolwiek uregulowań dotyczących zasad przeliczania na złote polskie wynagrodzeń ze stosunku pracy wypłacanych w walutach obcych. W związku z tym, celem ustalenia według jakiego kursu Euro w stosunku do złotego polskiego Wnioskodawca powinien przeliczyć wynagrodzenia ze stosunku pracy, jakie Wnioskodawca będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro celem obliczenia w prawidłowej wysokości przychodu oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń, należy odwołać się, zdaniem Wnioskodawcy do zasad ogólnych wynikających z art. 11 ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym. Zgodnie z art. 11 ust. 3 ww. ustawy przychody w walutach obcych, przelicza się na złote polskie według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, z zastrzeżeniem ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 tej ustawy jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik, stosuje różne kursy walut obcych i nie jest możliwe zastosowanie kursu, o którym mowa w ust. 3 zdanie pierwsze, lub bank nie ogłasza kursu walut do przeliczenia przychodu uzyskanego przez podatnika na złote, stosuje się kurs średni walut obcych ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Jak wskazuje Wnioskodawca powyższy przepis nie odnosi się wprost do sytuacji Wnioskodawcy, gdyż dotyczy podatnika a nie płatnika oraz przypadku, gdy przychody w walutach obcych uzyskuje sam podatnik, tj. bez pośrednictwa płatnika. Zatem Wnioskodawca uważa, że przepis ten powinien być zastosowany w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, z uwagi na fakt, że jest to jedyny przepis o charakterze ogólnym, a zatem mogący znaleźć zastosowanie do przychodów ze stosunku pracy, jednak może być on zastosowany do sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku wyłącznie odpowiednio a nie wprost.

Wnioskodawca będzie przelewać wynagrodzenia w Euro na rachunki bankowe, które pracownicy Wnioskodawcy będą posiadać w różnych bankach. Rachunki te będą prowadzone również w Euro, co oznacza, że banki, do których wpłyną wynagrodzenia pracowników w Euro przelewane przez Wnioskodawcę, nie będą przez te banki zamieniane (przeliczane) na złote polskie. Podsumowując, każdy z pracowników otrzyma wynagrodzenie przelewane przez Wnioskodawcę w Euro na rachunek w swoim banku, który również będzie prowadzony w Euro i bank każdego z tych pracowników nie będzie w dniu uznania rachunku pracownika zamieniać tego wynagrodzenia na złote polskie (nie dojdzie do transakcji zakupu przez bank Euro i uznania rachunku pracownika złotymi polskimi).

Zdaniem Wnioskodawcy, jest to pierwszy argument przemawiający za tym, że Wnioskodawca dla przeliczenia na złote polskie wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie Wnioskodawca będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro celem obliczenia w prawidłowej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń nie po winien stosować kursu kupna banku podatnika - pracownika, gdyż banki te nie będą w związku z uznaniem rachunków bankowych pracowników kwotami wynagrodzeń kupować waluty, w jakiej te wynagrodzenia będą wyrażone (w tym przypadku Euro). Jak wskazano powyżej, każdy z pracowników będzie posiadać rachunek bankowy prowadzony w Euro w swoim banku. Wystąpi zatem sytuacja, gdy wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę będzie przelewane w Euro do kilku różnych banków. Każdy z tych banków stosuje własną politykę kursową i wylicza każdego dnia własne kursy walut (w tym kurs Euro). Gdyby zatem Wnioskodawca, jako płatnik, celem ustalenia w złotych polskich wysokości przychodu pracowników ze stosunku pracy oraz obliczenia w prawidłowej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń stosował kursy kupna Euro, stosowane przez każdy z banków w których pracownicy posiadają swoje rachunki bankowe, to doszłoby do sytuacji, gdy każdy z pracowników z tytułu tego samego wynagrodzenia wyrażonego w Euro uzyskałby inny przychód ze stosunku pracy w złotych polskich i zapłaciłby inną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wynikałoby to z faktu, iż mimo, że każdy z pracowników miałby ustaloną pensję w Euro w tej samej wysokości to z uwagi na fakt, że pracownicy posiadają swoje rachunki bankowe prowadzone w Euro w różnych bankach i każdy z tych banków stosuje różne kursy walut, każdy z tych pracowników uzyskałby innych przychód w złotych polskich ze stosunku pracy i Wnioskodawca od tego samego wynagrodzenia potrąciłby zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w złotych polskich w różnych wysokościach innymi słowy, kursy walut stosowane przez różne banki przesądzałyby o wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych i podatek ten byłby różny dla każdego z pracowników pomimo, że każdy z nich miałby ustalona pensję w tej samej wysokości Zdaniem Wnioskodawcy, jest to drugi argument przemawiający za tym, że Wnioskodawca dla przeliczenia na złote polskie wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie Wnioskodawca będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro, celem obliczenia w złotych polskich przychodu każdego z pracowników oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń nie powinien stosować kursu kupna banku podatnika - pracownika, gdyż banki te stosują różne kursy i tym samym wystąpiłaby sytuacja, gdy zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych potrącane i odprowadzane przez Wnioskodawcę od wypłacanych wynagrodzeń byłyby różny dla każdego z pracowników pomimo, że każdy z nich miałby ustalona pensję w tej samej wysokości Wnioskodawca oprócz tego, że jest płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłacanych wynagrodzeń jest również podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W związku z powyższym, zobowiązany będzie do wykazania w złotych polskich kosztu wynagrodzeń wypłacanych w Euro dla potrzeb obliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z po wyższym, zobowiązany będzie do wykazania w złotych polskich kosztu wynagrodzeń wypłacanych w Euro dla potrzeb obliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych jednoznacznie rozstrzygają, iż Wnioskodawca powinien rozpoznać ten koszt dla potrzeb podatku, dochodowego przeliczając wynagrodzenie wypłacone w Euro na złote polskie przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, czyli przelania przez Wnioskodawcę wynagrodzeń.

Gdyby Wnioskodawca zastosował dla obliczenia w złotych polskich przychodu pracowników ze stosunku pracy i wysokości zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych kursy kupna Euro stosowane przez bank gdzie pracownicy posiadają swoje rachunki bankowe, to doszłoby do sytuacji, gdy koszt wypłaconych wynagrodzeń przez Wnioskodawcę (i tym samym wysokości przychodów pracowników) byłby inny dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych oraz dla podatku dochodowego od osób prawnych, przy czym brak jest w przepisach podatkowych żadnego przepisu, który, rozstrzygałby o sposobie potraktowania dla celów podatkowych powstałej różnicy. Zdaniem Wnioskodawcy, jest to trzeci argument przemawiający za tym, że Wnioskodawca dla przeliczenia na złote polskie wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie Wnioskodawca będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro, celem obliczenia w złotych polskich przychodu każdego z pracowników oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń nie powinien stosować kupna banku podatnika - pracownika.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca uważa, że powinien przeliczyć wynagrodzenia ze stosunku pracy jakie Wnioskodawca będzie wypłacać swoim pracownikom w Euro celem obliczenia w złotych polskich wysokości przychodu pracownika oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych wynagrodzeń według kursu średniego walut obcych (kursu średniego Euro) ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodów przez pracowników, czyli poprzedzającego dzień przelania wynagrodzenia przez Wnioskodawcę na rachunki bankowe pracowników.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2009 r. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 11 ust. 3 ww. ustawy przychody w walutach obcych, z zastrzeżeniem art. 14 i art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, przelicza się na złote według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, z zastrzeżeniem ust. 4.

Stosownie do treści art. 11 ust. 4 ww. ustawy jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik, stosuje różne kursy walut obcych i nie jest możliwe zastosowanie kursu, o którym mowa w ust. 3 zdanie pierwsze, lub bank nie ogłasza kursu walut, do przeliczenia przychodu uzyskanego przez podatnika na złote, stosuje się kurs średni walut obcych ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu..

Zgodnie z brzmieniem art. 11a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy art. 11 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do wyrażonych w walutach obcych uprawniających do odliczenia od dochodu, podstawy obliczenia podatku i obniżenia podatku oraz do podatku wyrażonego w walutach obcych.

Natomiast w myśl art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przepisu art. 38 ust. 1 cytowanej ustawy wynika, iż płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

A zatem na podstawie art. 31 w związku z art. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka obowiązana jest, jako płatnik, obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych kwot wynagrodzenia.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, iż zawarła ona ze swoimi pracownikami aneksy do umów o pracę, na podstawie których począwszy od dnia 24 stycznia 2009 r. wynagrodzenia pracowników z tytułu umowy o pracę będą ustalone i wypłacane w Euro, a nie w złotych polskich. Rachunki bankowe należących do tych pracowników prowadzone są również w Euro.

Skoro wynagrodzenia pracowników, wypłacane w Euro, przekazywane są na ich rachunki bankowe prowadzone również w Euro, to dokonując analizy ww. przepisów wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie art. 11 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz wskazane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż Spółka dla celów właściwego obliczenia kwot przychodu oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych winna przeliczyć na złote polskie wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, ustalone i wypłacane pracownikom w Euro według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji pracownika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał pracownik, i mających zastosowanie przy kupnie walut.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. . Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.