Strefa klienta
Pomoc

Zasady opodatkowania sprzedaży lokalu usługowego


Autor:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Sygnatura:

IPPP1/443-639/07-4/SM

Hasła tematyczne:

budynek usługowy, budynek użytkowy, lokal użytkowy, lokale, lokale gastronomiczne, przedsiębiorstwa, sprzedaż budynków, sprzedaż lokalu, sprzedaż przedsiębiorstwa, sprzedaż środków trwałych, stawka, stawka podstawowa podatku, stawki podatku,

Data dodania:

2008-02-07

Treść:

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 06.12.2007 r. (data wpływu 07.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad opodatkowania sprzedaży lokalu usługowego - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 06.12.2007 r. (data stempla pocztowego) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie zasad opodatkowania sprzedaży lokalu usługowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od miesiąca października 2004 r. Wnioskodawca jest jako osoba fizyczna wyłącznym, jedynym właścicielem lokalu usługowego (własność hipoteczna) w Wxxxxxxxx ul. Wxxxxxxxxx xx/xx, mieszczącego się na parterze budynku mieszkalnego, wybudowanego w latach 50-60. W powyższym lokalu prowadzona jest działalność gastronomiczna - restauracja pizzeria. Jest to kontynuacja ww. usług od wielu lat prowadzona w tym lokalu. Obecnie chce sprzedać powyższy lokal i ewentualnie zakończyć w nim działalność. Powyższy lokal usługowy nie był wprowadzony do firmy jako środek trwały. W ostatnich dwóch latach wykonano w nim kapitalny remont i koszty tego remontu zostały rozliczone w działalności firmy - zarówno VAT, jak i podatek dochodowy 19%, z jakiego się rozlicza. Do kosztów firmy wprowadzone zostały inne wydatki i koszty utrzymania lokalu (telefon, światło, gaz, wyposażenie). Koszt remontu lokalu bez podatku VAT nie przekroczył 30% ceny zakupu, jednakże licząc z podatkiem, przekroczono 30% ceny zakupu, która wynosiła 458.500 zł w miesiącu 10.2004 r. Siedziba firmy jest zarejestrowana pod innym adresem, gdzie Wnioskodawca zamieszkuje, tj. xx-xxx Wxxxxxxxx ul. Cxxxxxx xx; jest podatnikiem podatku VAT oraz rozlicza się na książce przychodów i rozchodów podatkiem liniowym 19%.

Rozpatrywane są dwie możliwości sprzedaży lokalu użytkowego położonego w Wxxxxxxx, ul. Wxxxxxxxx xx/xx:

  1. sprzedać lokal usługowy jako osoba fizyczna, Gxxxxxx Wxxxxxxx i kontynuować działalność gdzie indziej,
  2. sprzedać lokal usługowy po wprowadzeniu do firmy jako środek trwały i sprzedać całą firmę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Ad. 1. (sprzedaż jako osoba fizyczna bez wprowadzania do ewidencji środków trwałych).

Czy i jaki trzeba będzie zapłacić podatek od towarów i usług (VAT) oraz podatek dochodowy... Czy sprzedaż podlega 10% podatkowi, ponieważ nie minęło 5 lat od czasu zakupu, tj.10.2004 r....

Ad. 2. (sprzedaż całej firmy wprowadzając lokal jako środek trwały).

Czy wtedy sprzedaż podlega 19% podatkowi pomniejszonemu o cenę zakupu i podatkowi od towarów i usług (VAT)...

Zdaniem wnioskodawcy:

Nie powinien zapłacić podatku VAT zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” - zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W myśl art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy - przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 6 - zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

  1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
  2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wydatki na ulepszenie (łącznie z kwotą podatku od towarów i usług) przekroczyły 30% ceny zakupu lokalu w wysokości 458.500 zł.

Z uwagi zatem na fakt, iż Wnioskodawca miał prawo i odliczył podatek naliczony od wydatków związanych z remontem tego lokalu, a przedmiotowy lokal byłby użytkowany krócej niż 5 lat, tj. od miesiąca października 2004 r. – jego sprzedaż nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy powyższą transakcję należy opodatkować wg podstawowej stawki podatkowej w wysokości 22%.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy - przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „przedsiębiorstwo”. Zastosowanie znajdą tutaj przepisy art. 551 i art. 552 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Przepis art. 551 Kodeksu cywilnego definiuje przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo swoim zakresem obejmuje w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto art. 552 Kodeksu cywilnego stanowi, iż czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zatem w przypadku uznania przez Wnioskodawcę, że przedmiotem transakcji (po wprowadzeniu do firmy lokalu użytkowego jako środka trwałego) będzie przedsiębiorstwo w myśl ww. przepisów Kodeksu cywilnego, jego sprzedaż (zbycie) podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy w/w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych będzie wydana odrębna interpretacja.

Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.