PYTANIE: Uzupełnienie kwalifikacji zawodowych – dobrowolność czy konieczność?

Jestem pracownikiem biblioteki naukowej. Dostałam skierowanie na kurs specjalistyczny bez uprzedniego uzgodnienia ze mną. Czy mogę nie wyrazić zgody na udział i sprzeciwić się pani dyrektor?

Odpowiedź prawnika:

Porady prawne
Redakcja serwisu
radca prawny
Odpowiedź na to pytanie zawarta jest w art. 102 K.p. Wskazuje on, że na danym stanowisku pracy wymagane są określone kwalifikacje zawodowe. Określenie wymaganych kwalifikacji zawodowych może być „(…) ustalane w przepisach prawa pracy przewidzianych w art. 77[1] – 77[3] , w zakresie nieuregulowanym w przepisach szczególnych”. Kwalifikacje zawodowe pracowników mogą być zatem ustalane w układach zbiorowych pracy, taryfikatorach kwalifikacyjnych lub w regulaminach wynagradzania. Ustalają one tzw. minimum kwalifikacyjne wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku. Pracodawca ma prawo nakazać pracownikowi uzupełnienie jego kwalifikacji potrzebnych do wykonywania pracy. Z treści art. 103 K.p. wynika, że pracodawca powinien ułatwiać pracownikom podnoszenie ich kwalifikacji zawodowych. Prawną formą jest Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 pażdziernika 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. z 1993 r. nr 103, poz. 472). Należy pamiętać, że przepisy prawa pracy nie zmuszają pracownika do podnoszenia jego kwalifikacji na zajmowanym stanowisku. Jeżeli jest uzasadniony wymóg uzupełnienia kwalifikacji wówczas pracodawca ma prawo określić termin, do którego pracownik powinien je uzupełnić. Niedopełnienie przez pracownika tego obowiązku może stanowić wypowiedzenie mu umowy o pracę. Podstawa prawna: - art. 102 K.p.; - art. 103 K.p. Orzecznictwo uzupełniające Sądu Najwyższego: „Uzupełnianie kwalifikacji zawodowych przez kontynuowanie studiów w czasie pracy może w usprawiedliwionym zakresie wywierać wpływ na zatrudnienie zawodowe pracownika, co jednak nie powinno być poczytane na jego niekorzyść” – wyrok SN z dnia 27 listopada 1975 r. , I PRN 37/75 (PiZS 1976 , nr 11, poz. 71). Stan prawny na 17 lutego 2008 r. WK

DODANO:
17/02/2008

wersja do druku

Szukasz dobrego prawnika?

Podoba Ci sie porada opracowana przez tego prawnika? Ty także możesz zadać mu pytanie.

Zadaj pytanie