Strefa klienta
Pomoc

Ekwiwalent za pranie odzieży roboczej


Pytanie:

Pracuję jako portier- palacz. W sezonie zimowym palę w piecu. Od pracodawcy otrzymałem obuwie i odzież ochronną . Wcześniej tj. około 2 lat, gdy była stara pani kadrowa otrzymywaliśmy mydła i proszek do prania. Teraz nie dostajemy nic. Moje pytanie, czy pracodawca ma obowiązek czyścić nam ubranie robocze, czy wypłacać nam ekwiwalent za to, że sami pierzemy odzież roboczą?.

Odpowiedź:

Pracodawca ma obowiązek dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, które spełnia wymagania określone w Polskich Normach : - jeżeli oddzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, - ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne, lub bezpieczeństwa i higieny pracy. Powyższy fakt wynika z art. 237[7] par. 1 K.p. Pracownik nie może być dopuszczony do pracy bez odzieży i obuwia roboczego, która jest wymagana na tym stanowisku. Zgodnie z art. 237[11a] par. 1 K.p. pracodawca ma obowiązek konsultować z pracownikami wszystko co dotyczy ogólnie bezpieczeństwa i higieny pracy. Z bezpieczeństwem i higieną pracy wiąże się przydzielenie pracownikom środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego. Na podstawie art. 237[7] par. 2 K.p. pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używania przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, które spełniają wymagania bhp. Nie dotyczy to wszystkich stanowisk pracy. Na tych stanowiskach, gdzie pracownik może pracować we własnym ubraniu, pracodawca powinien wypłacić mu ekwiwalent pieniężny za używanie własnej odzieży ochronnej. Ww. ekwiwalent powinien uwzględniać ceny aktualne tych środków. Ekwiwalent za pranie odzieży roboczej powinien być wypłacany przez pracodawcę w sytuacji, gdy zakład nie zapewnia prania odzieży roboczej. Zezwala na to art. 237[[9] par. 3 K.p. Czynności te mogą być wtedy wykonywane przez pracownika. Literatura prawnicza (Kodeks pracy Komentarz pod red. prof. Barbary Wagner, Gdańsk 2004, s. 770) wskazuje, że ustawodawca nie określa „(…) wielkości kwoty należnego pracownikowi ekwiwalentu. Element ten powinien być określony stosownym postanowieniem regulaminu pracy lub w innym dokumencie wewnętrznym podanym do wiadomości pracownika. Wielkość ekwiwalentu należy ustalić na podstawie średnich cen artykułów niezbędnych do prania, konserwacji i naprawiania odzieży(…). Wypłacanie ekwiwalentu nie jest uwarunkowane zgodą pracownika”. Jeżeli chodzi o wypłatę ekwiwalentu, to w tej kwestii również wypowiedział się Sąd Administracyjny w wyroku z 8 kwietnia 1998 r. (I SA /Lu 392/97): „W aptece prowadzonej przez stronę warunki pracy nie odbiegały od normy, a zatem można przyjąć twierdzenie, iż stopień zużycia odzieży ochronnej oraz ewentualne ekwiwalenty za pranie i reperację odzieży wykonywane przez pracowników we własnym zakresie powinny być porównywalne. (…) Organy podatkowe trafnie przyjęły , iż ekwiwalent pieniężny z tego tytułu powinien być ustalony w kwotach realnych, uwzględniających nakład pracy na ten cel oraz aktualne koszty (energii, wody, środków piorących itp.” Podstawa prawna: - art. 237[7] par.1 i 2 K.p.; - art. 237[9] par.3 K.p.; - art. 237[11a] par. 1 K.p. Stan prawny na 21 listopada 2006 r. WK

Hasła:

odzież robocza

Data odpowiedzi:

21-11-2006r.

Działy prawa:

Pracy

Numer porady:

131384

Podobne: