Kwestię tą reguluje ustawa z 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. nr 1, poz. 1 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 3 ustawy niewypłacalność pracodawcy zachodzi wtedy, gdy na podstawie prawa upadłościowego:
1) ogłoszono upadłość pracodawcy,
2) odrzucono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy z powodu niezłożenia przez jego wierzyciela zaliczki na koszty postępowania,
3) oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy, ponieważ jego majątek oczywiście nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania,
4) umorzono postępowanie upadłościowe, ponieważ:
– majątek masy nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania.
– wierzyciel, na którego wniosek upadłość była ogłoszona, nie złożył zaliczki na koszty postępowania, a zachodzi brak płynnych funduszów na te koszty.
W przypadku niewypłacalności pracodawcy niezaspokojone świadczenia pracownicze mogą być wypłacone – na warunkach określonych ustawą – przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Niewypłacalność pracodawcy zachodzi także w razie niezaspokojenia roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych:
1) w okolicznościach stanowiących, zgodnie z przepisami o działalności gospodarczej, podstawę do:
– wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu o podjęciu takiej działalności przez osobę fizyczną,
– cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej,
2) przez pracodawcę, wobec którego, na podstawie odrębnych przepisów, jest prowadzone postępowanie likwidacyjne,
3) w przypadku faktycznego zaprzestania działalności przez pracodawcę.
Poza wyżej określonymi formami niewypłacalności pracodawcy konieczne jest ustalenie dnia wystąpienia tej niewypłacalności.
Przy ogłoszeniu upadłości jest to data wydania postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości, a w pozostałych przypadkach wskazanych prawem upadłościowym dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu.
Przy postępowaniu likwidacyjnym jest to dzień wszczęcia takiego postępowania.
Natomiast w pozostałych przypadkach dniem niewypłacalności jest dzień wystąpienia okoliczności, które zostały wyliczone w pkt. 1 i 3 przedstawionego wyliczenia.
Udowodnienie przedmiotowej niewypłacalności spoczywa na osobie składającej wniosek o wypłatę świadczenia.
W tym celu należy złożyć wypełniony wniosek o wypłatę świadczeń pracowniczych przez fundusz – na określonych przepisami drukach (w dwóch egzemplarzach) we właściwym dla siedziby pracodawcy Biurze Terenowym Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Należy dołączyć do wniosku potwierdzone ksero świadectwa pracy oraz dokumenty wskazujące na datę oraz fakt niewypłacalności pracodawcy. Druki wniosków są dostępne w tym biurze, gdzie również można uzyskać wszelkie informacje dotyczące Pana sprawy.
Świadczenia takie jak wynagrodzenie za pracę lub składki na ubezpieczenia społeczne należne od pracodawców podlegają zaspokojeniu za okres nie dłuższy niż 3 miesiące poprzedzające dzień wystąpienia niewypłacalności pracodawcy albo za okres nie dłuższy niż 3 miesiące poprzedzające ustanie stosunku pracy, jeżeli ustanie stosunku pracy przypada w czasie nie dłuższym niż 6 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia niewypłacalności pracodawcy lub w czasie nie dłuższym niż 9 miesięcy następujących po tym dniu.
Wyrok sądu pracy oraz i orzeczenie komornicze o niewypłacalności firmy są dokumentami, które pozwalają na złożenie wniosku do funduszu.

25-09-2002r.

Pracy

1343