Strefa klienta
Pomoc

Jak eksmitować uciążliwego lokatora?


Pytanie:

Matka wraz z siostrą chorą na cukrzyce i nie pełnosprawnym bratem mieszka w jednym domu. Dom zamieszkuje jeszcze nie pełnosprawna córka siostry. Syn siostry wnuczek mojej mamy zakłóca spokój domowy, często po alkoholu, ubliża im, nie kładzie na utrzymanie domu, wymusza i kradnie pieniądze, znęca się psychicznie. Częste są interwencję policji, sprawę zna dzielnicowy i kurator sądowy. Chłopak był karany za kradzieże. Ze względu na zaistniałą sytuację, wiek matki, jakie są szanse wymeldowania go na sprawie o eksmisje? Jak wygląda to prawnie?

Odpowiedź:

Żeby usunąć uciążliwego wnuka z domu trzeba zwrócić się do sądu o nakazanie opuszczenia mieszkania. Wykonania wyroku należeć będzie do komornika. Na podstawie dokumentu wystawionego przez komornika o wykonaniu wyroku będzie można zwrócić się do urzędu meldunkowego o wymeldowanie wnuka.
1. Jeśli wnuk stosuje przemoc wobec członków rodziny, to każda osoba dotknięta przemocą może domagać się eksmitowania go na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. „o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie” (Dz.U. Nr 108 poz.1493). W art. 11a tej ustawy stwierdzono, że jeśli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania.
 
W ustawie określono, że przez przemoc w rodzinie należy rozumieć jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodzinie, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.
Przez członka rodziny – należy rozumieć osobę najbliższą w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także inną osobę wspólnie zamieszkującą lub gospodarującą. Zgodnie z kodeksem karnym osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu (konkubent).
 
Zatem członkowie rodziny dotknięci przemocą mogą powołać się na powyższą ustawę i złożyć do sądu wniosek do sądu o nakazanie opuszczenia mieszkania przez wnuka. Sąd rozpoznaje sprawę w trybie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie zapada po przeprowadzeniu rozprawy, która powinna odbyć się w terminie jednego miesiąca od dnia wpływu wniosku. Staje się ono wykonalne z chwilą ogłoszenia i może być zmienione lub uchylone w razie zmiany okoliczności. Do wykonania obowiązku orzeczonego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika.
 
2. Jeśli powołanie się na powyższą ustawę nie jest możliwe, to można ewentualnie powołać się na przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. „o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego” (Dz.U. Nr 71, poz. 733 z póź. zm.).
Nie wiem jak przedstawia się kwestia własności domu, ale zakładam, iż uciążliwy wnuczek nie jest właścicielem czy współwłaścicielem nieruchomości i mieszka w domu na podstawie np. umowy użyczenia - choćby dorozumianej. W takiej sytuacji możliwość jest eksmitowanie uciążliwego lokatora na podstawie w/w  ustawy o ochronie praw lokatorów. Zgodnie z tą ustawą lokatorem jest najemca lokalu lub osoba używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności (np. użyczenie).
W art. 13 ust. 1 ustawy o ochronie lokatorów przewidziano, że „Jeżeli lokator wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku, inny lokator lub właściciel innego lokalu w tym budynku może wytoczyć powództwo o rozwiązanie przez sąd stosunku prawnego uprawniającego do używania lokalu i nakazanie jego opróżnienia”. Na podstawie powyższego przepisu z powództwem o eksmisje może wystąpić mieszkaniec domu, który nie jest właścicielem, a któremu przeszkadza uciążliwe sąsiedztwo.
 
Właściciel domu natomiast może eksmitować uciążliwego lokatora na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy, gdzie przewidziano, że „Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali…”
Zatem właściciel powinien najpierw pisemnie ostrzec lokatora, że jeśli nie zmieni swojego postępowania, to będzie musiał opuścić dom, następnie – jeśli lokator nie zastosuje się do upomnienia – należy wysłać mu oświadczenia o wypowiedzenie stosunku prawnego (np. umowy najmu) i wyznaczyć termin do opuszczenia domu. Termin ten musi wynosić przy najmniej miesiąc czasu i przypadać na koniec miesiąca kalendarzowego.
Powyższe wymogi (pisemne upomnienie przez właściciela, pisemne wypowiedzenie z uzasadnieniem przyczyny wypowiedzenia) muszą być spełnione jeśli lokatora jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu. W razie bezpłatnego używania lokalu wystarczyłoby złożyć lokatorowi oświadczenie, że stosunek prawny ulega rozwiązaniu i musi wyprowadzić się z domu. Jeśli tego nie zrobi, to można złożyć wniosek do sądu o eksmisję.
 
Żeby eksmitować lokatora konieczny jest pozew do sądu (lub wniosek do sądu - w przypadku ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie) o nakazanie opróżnienia mieszkania. Właściwy jest sąd dla miejsca zamieszkania pozwanego lokatora (art. 27 § 1 kodeksu postępowania cywilnego).Trzeba określić do jakiego sądu pozew jest kierowany, trzeba wskazać strony tj. imię, nazwisko, adresy zamieszkania powoda i pozwanych. Następnie trzeba określić czego dokładnie domaga się powód. Można napisać, że: „Wnoszę o:
1. nakazanie pozwanemu opuszczenia i opróżnienia lokalu mieszkalnego nr……. położonego przy ……. ………….;
2. zasądzenie od pozwanego  na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych;
3. wydanie wyroku zaocznego w przypadku przewidzianych prawem;
4. przeprowadzenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu
”.
 
W uzasadnieniu trzeba opisać całą sprawę i wskazać dowody jakie mają być przeprowadzone oraz okoliczność jaka ma być udowodniona. Można więc wskazać jakie osoby mają być przesłuchane na okoliczność udowodnienia, że wnuk wszczyna awantury, można też przedstawić dokumenty z policji lub opinie kuratora sądowego, albo zawnioskować żeby sąd wystąpił do policji lub do kuratora sądowego o przedstawienie wszystkich dokumentów związanych zachowaniem się wnuczka.
 
Sąd nakaże eksmisję jeśli uzna, że spełnione są przesłanki do tego, żeby usunąć lokatora, a jeśli wnuk nie będzie chciał dobrowolnie wyprowadzić się z mieszkania, to trzeba będzie zwrócić się do komornika o przeprowadzenie egzekucji wyroku. Cała postępowania trwa dosyć długo i wymaga załatwienia wielu formalności, ale w legalnych sposób można usunąć lokatora z mieszkania tylko komornik. Na podstawie dokumentu wystawionego przez komornika (o wykonaniu eksmisji) będzie można wymeldować lokatora z mieszkania.
Zachęcam do zapoznania się też innymi poradami dotyczącymi eksmisji np. „Jak usunąć lokatora z mieszkania?” oraz „Jak wymeldować alkoholika ?
 JM

Hasła:

eksmisja, przemoc domowa, lokal, lokator, przemoc w rodzinie

Data odpowiedzi:

23-09-2010r.

Działy prawa:

Administracyjne Cywilne Karne Postepowanie cywilne

Numer porady:

231293

Podobne: