Osobom, które w związku z II wojną światową pozostawiły nieruchomości na terenach, które nie weszły w skład terytorium państwa polskiego w 1945 r. na mocy umów międzynarodowych należy się ekwiwalent. Uprawnienie to statuuje także art. 212 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 z późn. zm.). Aby taki ekwiwalent uzyska należy w pierwszej kolejności uzyska poświadczenie posiadanych uprawnień. Wydaje je w drodze decyzji administracyjnej starosta na wniosek zainteresowanego w terminie 30 dni (§5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 13 stycznia 1998 r. w sprawie sposobu zaliczania warto[ci nieruchomo[ci pozostawionych za granic na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz sposobu ustalania wartości tych nieruchomości (Dz. U. z 1998 r. Nr 9, poz. 32). Do wniosku należy dołączy: dowody potwierdzające pozostawienie nieruchomości oraz rodzaj i powierzchni tych nieruchomości, opis pozostawionych nieruchomości, oświadczenie o dotychczasowym stanie realizacji uprawnień, oświadczenie o wartości pozostawionych nieruchomości oraz o ewentualnych obciążeniach hipotecznych tych nieruchomości. postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub oświadczenie właściciela wskazujące osobę jeżeli wniosek składa spadkobierca lub osoba wskazana przez właściciela pozostawionych nieruchomości. Jeżeli wartość pozostawionych nieruchomości przewyższa 100.000 zł, do wniosku należy dołączyć operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z §8-11 rozporządzenia. Posiadanie pozytywnej decyzji oznacza, iż uprawniony może uzyska zaliczenie wartości pozostawionych nieruchomo[ci na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej oraz ceny sprzedaży położonych na niej budynków lub lokali stanowiących własność Skarbu Państwa. Jeżeli wartość pozostawionych nieruchomości przewyższa wartość nieruchomości, o których mowa wyżej, nabytych jako ekwiwalent, różnica może by zaliczona na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki zabudowanej budynkiem, przeznaczonym na prowadzenie działalności handlowej lub usługowej, na pracowni do prowadzenia działalności twórczej, domem letniskowym, garażem albo działki przeznaczonej pod tego rodzaju zabudową (art. 212 ust. 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Niestety zaliczenie ekwiwalentu nie wchodzi w grę, gdy właścicielem nieruchomości jest gmina czy powiat. Dlatego nie jest możliwe zaliczenie wartości tego mienia na poczet ceny mieszkania komunalnego wykupywanego przez najemcę - zabużanina lub jego spadkobiercę. W art. 214 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyraźnie wyłączono zaliczanie wartości mienia zabużańskiego w odniesieniu do nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. W praktyce jednak realizacja powyższych uprawnień jest bardzo utrudniona, dlatego wiele osób kieruje swoje roszczenia na drogę sądową kilka procesów już trwa, jeden zakończył się niestety niepomyślnie dla powoda w drugiej instancji.

25-09-2002r.

Administracyjne Cywilne

1335