Strefa klienta
Pomoc
Porada prawna » Lista porad » Kto płaci za paczkę w razie reklamacji?

Kto płaci za paczkę w razie reklamacji?

Drukuj Wyślij znajomemu

Pytanie:

Prowadzę sprzedaż internetową. Proszę mi powiedzieć w przypadku zgłaszania reklamacji przez klienta, kto ponosi koszty transportu za nadesłanie paczki reklamującej towar do mnie? Ja czy klient zgłaszający reklamację ? Czy reguluje to jakiś przepis?

Odpowiedź:

W związku z tym, że prowadzona jest sprzedaż przez internet należy rozróżnić tutaj trzy przypadki:
1) odstąpienie od umowy w ciągu 10 dni od wydania mu towaru w przypadku zakupu przez internet,
2) kwiestie związanie z gwarancją udzieloną przez producenta,
3) kwestie związane z reklamowaniem towaru niezgodnego z umową.

od. 1) Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych prawa konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. nr 22, poz. 271 z późn. zm.) konsument, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie dziesięciu dni od momentu wydania mu towaru. Co istotne jednak w takim przypadku koszty związane ze zwrotem towaru do sprzedawcy ponosi konsument.
W mojej ocenie należałby tę kwestię rozstrzygnąć odwołując się do art. 12 w/w ustawy. W ustępie 3 ustawy stwierdzono, że „W wypadku gdy przedsiębiorca nie może wykonać zobowiązania z powodu choćby przejściowej niemożności spełnienia świadczenia o właściwościach zamówionych przez konsumenta, przedsiębiorca może, jeżeli zawarto takie zastrzeżenie w umowie, zwolnić się z zobowiązania przez spełnienie świadczenia zastępczego, odpowiadającego tej samej jakości i przeznaczeniu oraz za tę samą cenę lub wynagrodzenie, informując zarazem konsumenta na piśmie o jego prawie nieprzyjęcia tego świadczenia i odstąpienia od umowy, ze zwrotem rzeczy na koszt przedsiębiorcy”.
W ustępie 4 zaznaczono, że „W wypadku, o którym mowa w ust. 3, konsument ma prawo odstąpić od umowy w sposób i na zasadach określonych w art. 7. Zwrot rzeczy następuje w takim wypadku na koszt przedsiębiorcy”. Widać zatem wyraźnie, że stwierdzenie „Zwrot rzeczy następuje w takim wypadku na koszt przedsiębiorcy” odnosi tylko do przypadku określonego w art. 12, gdy sprzedawca spełnił świadczenie zastępcze, czyli gdy zamiast towaru zamówionego, przesyła towar „podobny”. Konsument nie ma obowiązku przyjęcia takiego towaru (nie jest to samo co zamówił) i może go odesłać. W takiej sytuacji zwrot następuje na koszt sprzedającego.

Skoro ustawodawca zaznaczył, że w takim przypadku koszt odesłania towaru ponosi kupujący, to można z tego wyciągnąć wniosek, że w innych sytuacjach koszty zwrócenia towaru powinien ponieść kupujący. Jeśli zatem konsument odsyła towar i odstępuję od umowy powołując się na art. 2 lub art. 7 ustawy, to powinien na własny koszt odesłać towar, bo nie ma tu przepisu podobnego do art. 12 ust. 4.   

od.2) W przypadku wyboru przez konsumenta (osobę fizyczną) realizacji naprawy poprzez gwarancję udzielaną przez producenta danego urządzenia przyjmuje się, iż obowiązują tutaj zapisy konkretnej gwarancji. W związku z tym najczęściej koszt dostarczenia uszkodzonego sprzętu do sklepu obciąża na klienta.

od.3) Konsument (osoba fizyczna) może dochodzić swoich uprawnień do naprawy sprzętu w ramach także w ramach uprawnień wynikających z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r.(Dz. U. nr 141 poz. 1176 z późń. zm.). W takim przypadku konsument może, jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, żądać doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę. W związku z tym, iż wymiana i naprawa jest - jak to wynika z ustawy -  nieodpłatna, to koszty dostarczenia sprzętu do sklepu obciążają sprzedawcę.
W art. 8 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej stwierdzono, że konsument może przede wszystkim żądać naprawy ani wymiany wadliwego towaru, a odstąpienie od umowy i zwrot pieniędzy możliwe są w dalszej kolejności, gdy:
- nie może żądać naprawy ani wymiany albo
- jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub
- gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności.
 Przepis art. 8 brzmi:
„1. Jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Przy ocenie nadmierności kosztów uwzględnia się wartość towaru zgodnego z umową oraz rodzaj i stopień stwierdzonej niezgodności, a także bierze się pod uwagę niedogodności, na jakie naraziłby kupującego inny sposób zaspokojenia.
2. Nieodpłatność naprawy i wymiany w rozumieniu ust. 1 oznacza, że sprzedawca ma również obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia.
3. Jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie określone w ust. 1, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał
je za uzasadnione.”
4. Jeżeli kupujący, z przyczyn określonych w ust. 1, nie może żądać naprawy ani wymiany albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy; od umowy nie może odstąpić, gdy niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jest nieistotna. Przy określaniu odpowiedniego czasu naprawy lub wymiany uwzględnia się rodzaj towaru i cel jego nabycia”.

W przepisie art. 8 ust. 2 przewidziano, że „sprzedawca ma również obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego”, czyli kupujący może  domagać się np. kosztów przejazdu czy wysyłki reklamowego towaru do sprzedawcy lub innych kosztów – jeśli ich poniesienie było celowe.

Podstawa prawna:
- ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych prawa konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. nr 22, poz. 271 z późn. zm.);
- ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 141 poz. 1176 z późń. zm.).

Hasła:

reklamacja, zwrot towaru, zwrot pieniedzy, wada, UONPK art. 7, USWSK art. 8, UONPK art. 12, UONPK art. 2

Data odpowiedzi:

06-09-2010r.

Działy prawa:

Cywilne

Numer porady:

139162

Podobne:

Zakupiłem towar poprzez internet, okazało się po dostawie że towar nie jest tym dokadnie co zamówiłem. Specyfikacja tego towaru została dokładnie opisana przez sprzedacę i taki towar zamówiłem. Różnica między rzeczywisym towarem a jego specyfikacją podaną przez sprzedawce w internecie jest na tyle istotna, że uniemożliwia mi to korzystanie z…

Pokaż