Czy można uwzględnić wydatki poniesione na rozwożenie pracowników po zakończonej pracy w kosztach uzyskania przychodu


Autor: Urząd Skarbowy w Jeleniej Górze

Sygnatura: US.PD I 411/64/109/04

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów

Kategoria:

W odpowiedzi na pismo z dnia 22.12.2003 r. (data wpływu 23.12.2003) w sprawie udzielania informacji dot. zaliczenia w koszty prowadzonej działalności gospodarczej ponoszonych kosztów związanych z rozwożeniem do domów zatrudnionych pracowników, po zakończonej pracy, oraz pokrycia kosztów skierowania pracownika na kurs prawa jazdy. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Jeleniej Górze wyjaśnia co następuje: zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Ustawa nie zawiera wykazu wydatków, które przesądzają o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Generalnie można przyjąć iż kosztami uzyskania przychodu są wszelkie koszty racjonalne i gospodarczo uzasadnione, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu z danego źródła. O tym co jest celowe w prowadzonej działalności gospodarczej i może mieć wpływ na uzyskanie przychodu decyduje podatnik prowadzący na własne ryzyko i rachunek działalność gospodarczą. Ze złożonego wniosku wynika, że ponosi Pan za pracowników nieodpłatne świadczenia pieniężne, związane z ich dowozem do miejsca zamieszkania po zakończonej pracy. Z punktu widzenia kosztów, zwrot pracownikom wydatków na dojazd do pracy pełni taką samą rolę jak wynagrodzenie, tzn. jest rodzajem zapłaty za świadczoną przez pracownika pracę i przyczynia się do osiągania przychodów przez zakład pracy. Warunkiem ujęcia przez pracodawcę w kosztach uzyskania, wydatków poniesionych na rzecz pracowników, które w świetle powszechnie obowiązującego prawa ponosić powinni sami pracownicy, jest umowne określenie obowiązku ich ponoszenia przez pracodawcę. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym, wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartości pieniężne świadczone w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, w tym również świadczeń pieniężnych ponoszonych za pracownika, uważa się za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy. W tej sytuacji należałoby powiększyć przychody pracownika o wartość kosztów związanych z jego dowozem do domu. Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2a pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się wg cen zakupu jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione i o tą wartość należałoby powiększyć przychody pracownika uczęszczającego na kurs prawa jazdy.