Zgodnie z zasadami obowiązującymi w ramach koncernu, do którego należy Spółka, księgi rachunkowe za rok 2003 Spółka winna zamknąć do 08.01.2004 r. W związku z powyższym powstaje pytanie, w jaki sposób, w oparciu o treść art. 15 ust. 4 usta


Autor: Urząd Skarbowy w Dzierżoniowie

Sygnatura: PDI/432/10/03

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, księgowanie kosztów

Kategoria:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Natomiast ust. 2 określa, że dochodem jest z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Z powyższego wyraźnie wynika że wyliczenia dochodu (podstawy opodatkowania) w danym roku podatkowym dokonuje się przez wyprowadzenie różnicy między sumą przychodów osiągniętych w danym roku podatkowym a kosztami ich uzyskania poniesionymi w tymże roku podatkowym.

Z kolei art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jest to ustawowa definicja kosztów uzyskania przychodów według, której dokonuje się kwalifikacji wydatków ponoszonych przez podatnika jako kosztów związanych z uzyskaniem przychodu.

Art. 15 ust. 4 cyt. wyżej ustawy wskazuje w jaki sposób należy dokonywać potrącenia wydatków uznanych za koszty uzyskania przychodu od tego przychodu. W myśl tego przepisu koszty uzyskania przychodu są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. potrącalne są także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba, że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku ich poniesienia.

W oparciu art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacać podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Ponadto podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu skarbowego sprawozdanie wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki – także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe.

Jak z powyższego wynika zasada obowiązująca w ramach koncernu, do którego należy M., zgodnie z którą księgi Spółki za rok 2003 powinny zostać zamknięte do 8 stycznia 2004 r. nie ma znaczenia przy ustalaniu dochodu podatkowego za rok 2003 r.

Zasada ta nie wynika również z przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121, poz. 591 ze zm.), gdyż :

    1. art. 52 wyraźnie wskazuje, że kierownik jednostki zapewnia sporządzenie sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy.
    2. art. 53 stanowi, iż roczne sprawozdanie finansowe jednostki podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający, nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego.

Przyczyną rozbieżności przy ustalaniu dochodu podatkowego i zysku bilansowego jest zróżnicowanie przepisów rachunkowości (prawa bilansowego) i przepisów podatkowych (prawa podatkowego).

Bilans i rachunek zysków i strat powinny być odzwierciedleniem zasad rachunkowości wynikających z prawa bilansowego, a ustalenie podstawy opodatkowania powinno mieć charakter statystyczny i służyć prawidłowemu wyliczeniu należności z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.