Orzeczenie nr IIUS Po II/415-3/03


Autor: Drugi Urząd Skarbowy w Tarnowie

Sygnatura: IIUS Po II/415-3/03

Hasła tematyczne: niepełnosprawni

Kategoria:

Na podstawie art. 14a § 1 i 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 928 z późn. zm.) w odpowiedzi na pismo z dnia 10 stycznia 2003 r. uzupełnione pismem z dnia 27 stycznia 2003 r. 2003 r. w sprawie odliczenia od dochodu wydatków poniesionych z tytułu używania samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyje Drugi Urząd Skarbowy w Tarnowie uprzejmie informuje.

Na podstawie art.28 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 28 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.178 z późn. zm.) odliczeniu od dochodu podlegają wydatki, na cele rehabilitacyjna ponoszone przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

W myśl art. 28 ust.7a ww. ustawy za wydatki, o których mowa wyżej uważa się m.in. wydatki związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczaną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawna do lat 18, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leozniczo-rehabilitacyjn – w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym trzykrotności najniższego wynagrodzenia za prace ogłaszanego na podstawie odrębnych przepisów, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy tj. za 2002 r. – 2.280,00 zł,

Zgodnie z treścią art. 28 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym wydatki te podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub za środków Kas Chorych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo finansowane z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną z tych funduszy (środków) lub zwróconą z jakichkolwiek innych grodków.

Warunkiem odliczenia wydatków na rehabilitacją jest posiadanie przez Osobę, której dotyczy wydatek:

  • orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności , określanych w odrębnych przepisach, lub
  • decyzji przyznającej rentą z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo
  • orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 18 roku życia, wydanego na podstawia odrębnych przepisów.

Zgodnie z art.28 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w przepisach jest mowa o osobach zaliczanych do:

  1. I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:
    1. całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2. znaczny stopień niepełnosprawności,
  2. II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1. całkowitą niezdolność do pracy albo
    2. umiarkowany stopień niepełnosprawności.

W świetle ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności traktowane jest na równi z orzeczeniem o zaliczeniu do III grupy inwalidów.

Wojewódzki Zespół Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Tarnowie w przedłożonym przez Pana orzeczeniu o ustalaniu stopnia niepełnosprawności zaliczył Pana do lekkiego stopnia niepełnosprawności (tj. do III grupy inwalidów)

Tym samym nie spełnia Pan warunków określonych w wyżej cytowanym przepisie, ponieważ warunkiem koniecznym do skorzystania z odliczenia z tytułu używania samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne jest m.in. zaliczenie osoby niepełnosprawnej do I lub II grupy inwalidztwa.

Oznacza to, że nie może dokonać Pan odliczania w zeznaniu podatkowym wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozom na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjna, tym samym stanowisko Pana przedstawione w piśmie z dnia 27 stycznia 2003 r. jest błędne.