Czy posługiwanie się kodem PL przed numerem NIP w transakcjach krajowych jest błędem dyskwalifikujacym fakturę dla stron transakcji


Autor: Drugi Wielkopolski Urząd Skarbowy w Kaliszu

Sygnatura: DPP/005/14/05

Hasła tematyczne: identyfikacja podatkowa

Kategoria:

W związku z art. 28 ust. 3, 4, 6, 7, art. 97 ust. 1, 2, 9, 10, art. 106 ust. 1, 2, 4, 5, art. 119 ust. 10, art. 120 ust. 16 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 12 ust. 1 pkt 2 i 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971) i po rozpatrzeniu wniosku o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, złożonego w sprawie sposobu posługiwania się numerem NIP poprzedzonym kodem PL,

Naczelnik Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu stwierdza, że stanowisko podatnika przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Z przedstawionego wniosku wynika, że spółka używa kod PL przed numerem NIP w transakcjach krajowych. W związku z powyższym powstaje pytanie: czy posługiwanie się kodem PL przed numerem NIP w transakcjach krajowych jest błędem dyskwalifikującym fakturę vat zarówno dla stron transakcji ?

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnicy o których mowa w art.15, tej ustawy, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust.2,4 i 5 oraz art.119 ust.10 i art.120 ust.16.

W zakresie danych dotyczących podatnika i nabywcy ustawodawca określił, że zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971), że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy.

Szczególną formę identyfikacji danych podatnika i nabywcy ustawodawca przewidział dla wymian wewnątrzwspólnotowych, gdzie zgodnie z art. 97 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub nabywające usługi, o których mowa w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, podają numer, pod którym są zidentyfikowani na potrzeby podatku.

Podmioty te są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL. Uszczegółowienie tych obowiązków znalazło wyraz w § 12 ust.10 w/w rozporządzenia MF, gdzie ustawodawca zobowiązał, między innymi, podatnika-dostawcę do umieszczania na fakturze numeru, o którym mowa w art.97 ust.10 ustawy o VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że podatnik zobowiązany jest do umieszczania na fakturach swojego numeru identyfikacyjnego NIP odrębnego dla dostaw krajowych i wewnątrzwspólnotowych

Należy jednak zauważyć, że numery identyfikacyjne NIP, zarówno dla potrzeb udokumentowania dostaw krajowych jak i wewnątrzwspólnotowych są w swojej konstrukcji identyczne w zakresie kombinacji cyfrowej. Różni je jedynie przedrostek PL przypisany fakturom dokumentującym dostawy wewnątrzwspólnotowe. Dlatego też, skoro dzięki jednakowej kombinacji cyfrowej, możliwa jest identyfikacja danych podatnika, niezależnie od tego, który numer został podany przez niego w fakturze, należy uznać, że podanie numeru identyfikacyjnego z przedrostkiem PL dla dostaw krajowych, nie dyskwalifikuje takiej faktury z obrotu prawnego. Tym samym nabywca nie utraci prawa do odliczenia podatku naliczonego od takiej faktury.

Podkreśla się, że niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.