Czy podatek należny z tytułu wieczystego użytkowania gruntu i dzierżawy mieści się w pobieranej opłacie


Autor: Urząd Skarbowy w Parczewie

Sygnatura: PP-443-7/05

Hasła tematyczne: opłata za użytkowanie wieczyste

Kategoria:

Postanowienie

Na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 oraz art. 216 § 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst Dz. U. Nr 8 poz. 60), Naczelnik Urzędu Skarbowego w Parczewie, w związku z wnioskiem z dnia 21 lutego 2005r. (data wpływu 25.02.2005r.) uzupełnionym w dniu 10.03.2005r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, postanawia uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

U z a s a d n i e n i e

We wniosku podatnik postawił pytanie i przedstawił następujący stan faktyczny:W celu ustalenia wysokości podatku VAT w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podatnik wystąpił do użytkowników wieczystych z informacją o należnym podatku obowiązującym od 01 stycznia 2005r. W przypadku dzierżawy nieruchomości budowlanych również w oparciu o ten art. ustalono wysokość podatku do dzierżawionych gruntów. Aktualizacja umów odbywa się corocznie, a więc umowy spisane w bieżącym roku zawierają wyliczony należny podatek. Użytkownicy wieczyści i dzierżawcy nie godzą się z opodatkowaniem należności, a pismo Ministerstwa Finansów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług opłat za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste mówi o obowiązku pobierania należności wraz z 22 % podatkiem VAT. Zdaniem podatnika w przypadku przekazania do użytkowania wieczystego i dzierżawy nieruchomości budowlanych gmina ma obowiązek doliczyć należny podatek VAT w oparciu o art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535) obowiązującej od 1 maja 2004r. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Ponieważ oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste jest świadczeniem na rzecz innego podmiotu i nie jest dostawą towarów – nie daje bowiem praw do rozporządzania gruntem jak właściciel, ani nie zostało wymienione pośród praw wskazanych w tym przepisie – jest ono również świadczeniem usług, w rozumieniu przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Posługując się art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 – z późn. zm.), możemy powołać się na definicję ceny: jest to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Tym samym, naliczona opłata za użytkowanie wieczyste czy czynsz zawiera w sobie podatek od towarów i usług. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. Nr 261, poz. 2603) w związku z oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste, od użytkowników wieczystych pobierane są określone opłaty. W związku z tym pobierane opłaty winny być wartością brutto, która będzie zawierać 22% podatek od towarów i usług. Jeżeli zatem ustalona opłata za wieczyste użytkowanie gruntu czy czynsz jest należnością jaką ma zapłacić klient to podstawę opodatkowania ustala się poprzez odjęcie od ceny brutto kwoty podatku obliczonej tak, żeby cena netto, powiększona o podatek ustalony jako iloczyn ceny netto i stawki podatku równa była łącznej kwocie należności. Stanowiącą podstawę opodatkowania kwotę należną z tytułu sprzedaży ustalają strony zawartej umowy, a obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na jednostce oddającej grunt w użytkowanie wieczyste czy świadczącej usługę dzierżawy

Unormowania dotyczące zmiany wysokości opłat za użytkowanie wieczyste, terminu płatności tych opłat itp. wynikają z przepisów ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, a nie z przepisów podatkowych, w związku z tym kwestia możliwości zwiększenia pobieranych opłat nie należy do kompetencji organów podatkowych. W kwestii rozstrzygania co do możliwości podniesienia opłat z tytułu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste jest Minister Infrastruktury, który na stronach internetowych resortu infrastruktury (www.mi.gov.pl) zamieścił swoje stanowisko. Dodatkowo zwraca się na zapis § 8 ust. 1 pkt 4 i 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. , Nr 97, poz. 970 – z późń.zm.).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej – do czasu jej zmiany lub uchylenia – art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Na postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia – art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.