– dotyczy zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup wyposażenia do kwiaciarni ze środków przyznanych z Funduszu Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie działalności go


Autor: Urząd Skarbowy w Olsztynie

Sygnatura: US.II-PDF/415/33/05

Hasła tematyczne: przychód, pomoc bezzwrotna, źródła przychodu, dotacja, koszty uzyskania przychodów

Kategoria:

POSTANOWIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60) uznał stanowisko wnioskodawcy zajęte we wniosku z dnia 25.02.2005 r. (data wpływu do US. 09.03.2005 r.) o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup wyposażenia do kwiaciarni ze środków przyznanych z Funduszu Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej za nieprawidłowe.



UZASADNIENIE

W dniu 09.03.2005 r. złożyła Pani w trybie art. 14a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60) wniosek o pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego przedstawiając następujący stan faktyczny.

Działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia kwiaciarni rozpoczęła Pani z dniem 01.12.2004 r.

Dnia 17.11.2004 r. została podpisana umowa przyznania środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej w wysokości 11.150 zł. Umowa została zawarta pomiędzy Miastem Olsztyn reprezentowanym przez Dyrektora Miejskiego Urzędu Pracy w Olsztynie a Panią w ramach projektu "Warmińsko Mazurski Program Przeciwdziałania Długotrwałemu Bezrobociu 2004" współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego kwotą 8.719.175 zł.

Otrzymane pieniądze zostały przeznaczone na zakup wyposażenia do kwiaciarni niestanowiącego środków trwałych.

W związku z powyższym zwraca się Pani z pytaniami:

  1. czy nie stanowią kosztów uzyskania przychodu wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą – art. 23 ust. 1 pkt 56 cyt. ustawy,
  2. czy jeśli otrzymane świadczenie stanowi przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu przez podatnika, to ma zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 56 cyt. ustawy.

W Pani ocenie:

  1. nie stanowią kosztów uzyskania przychodu wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 cyt. ustawy,
  2. jeśli otrzymane świadczenie stanowi przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu przez podatnika to nie ma zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 56 cyt. ustawy.



Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny – Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie stwierdza co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001) prezydent – ze środków Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej bądź zrefundować koszty pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa dotyczących działalności gospodarczej.

Kosztami uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z art. 23 ust. 1 pkt 56 wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d i 116.

W związku z tym, że udzielona pomoc bezrobotnemu nie podlega zwolnieniu według przepisu, o którym mowa wyżej dlatego też, nie ma w tym przypadku zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym.

Otrzymane środki z Funduszu Pracy stanowią dla podatnika (osoby bezrobotnej) przychód z tzw. innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż nie mieści się w dyspozycji powołanego wyżej art. 21.

Stosownie do postanowień art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się m.in. dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i 17 (…).

Jednakże Minister Finansów korzystając z przysługującego mu prawa na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60) zarządził zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od przyznanych bezrobotnemu środków z Funduszu Pracy (…), wydając w dniu 25 kwietnia 2005 r. rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów), które zostało opublikowane 27 kwietnia 2005 r. w Dz. U. nr 70, poz. 630.

Mając na uwadze powyższe Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że stanowisko zajęte we wniosku jest nieprawidłowe i postanowił jak w sentencji.W związku z tym wydatki sfinansowane środkami otrzymanymi przez Panią z Miejskiego Urzędu Pracy na zakup wyposażenia do kwiaciarni niestanowiącego środków trwałych, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jednakże należy nadmienić, że zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów określonego wydatku wymaga łącznego spełnienia dwóch podstawowych przesłanek, które zakładają, że:

  • wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu,
  • wydatek ten nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ust. 1 ustawy.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.Stosownie do art. 14b § 1 interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta.

Wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy do czasu zmiany lub uchylenia, zgodnie z art. 14b § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Zażalenie zgodnie z zapisem art. 222 wyżej cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa winno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Strona wnosząca zażalenie – stosownie do zapisu art. 169 § 2 Ordynacji podatkowej winna uiścić z góry opłatę skarbową w kwocie 5 zł na zażalenie oraz 0,50 zł od każdego załącznika.