Podatnik dokonując wewnątrzwspólnotowych towarów udziela rabatu cenowego nabywcy, przy czym rabat udzielany jest w terminie późniejszym niż dokonana dostawa. Kiedy podatnik może rozliczyć korektę dostawy wynikającą z udzielonego rabatu


Autor: Małopolski Urząd Skarbowy

Sygnatura: PP2/443-25/05/KH/10542

Hasła tematyczne: rabaty, faktura VAT, korekta faktury, dostawa wewnątrzwspólnotowa, Unia Europejska (Wspólnota Europejska), kontrahenci

Kategoria:

POSTANOWIENIE

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 14 §1, §3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U z 2005r. Nr 8, poz. 60) w odpowiedzi na zapytanie zamieszczone w piśmie z dnia 14.01.2005 r. znak: KF/2/10/2005

nie potwierdza
stanowiska podatnika przedstawionego w tym zapytaniu i przedstawia własne stanowisko w przedmiotowej sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca następująco opisuje stan faktyczny:
Podatnik, dokonując dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów udziela rabatu cenowego nabywcy. Przy czym rabat udzielany jest w terminie późniejszym niż dokonana dostawa.
Podatnik uważa, że korektę dostawy wynikającą z udzielonego rabatu należy rozliczyć w miesiącu, którego dotyczy dostawa. Korektę w/g Wnioskodawcy należy rozliczyć w/g kursu waluty obowiązującego w dacie wystawienia faktury pierwotnej.

Tut. Urząd przedstawia następującą ocenę prawną wyżej opisanego zdarzenia.
Faktem jest, iż przepisy zarówno ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o PTU jak i przepisy wykonawcze do ustawy nie rozstrzygają wprost poruszonego zagadnienia – tj. momentu korygowania dostaw wewnątrzwspólnotowych. Zasada rozliczenia korekt w transakcjach krajowych nie obejmuje dostaw wewnątrzwspólnotowych towarów, o czym mowa w § 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971).
Jeżeli przyznany rabat cenowy kontrahentowi unijnemu wpływający na obniżenie ceny dostawy wewnątrzwspólnotowej nastąpi w okresie innym aniżeli okresie dokonania dostawy, rozliczenie tej czynności winno nastąpić w m-cu jej zaistnienia. Można tu przyjąć datę wystawienia faktury korygującej dla kontrahenta.
Podobna zasada obowiązuje przy określaniu momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dokonywanych dostaw wewnątrzwspólnotowych (art. 20, ust 2 ustawy o PTU).
Dla celów rozliczenia korekty zasadnym jest (jak uważa Wnioskodawca) przyjęcie kursu walutowego obowiązującego z dnia wystawienia faktury pierwotnej dokumentującej dostawę (jeżeli jej wystawienie decydowało o powstaniu obowiązku podatkowego).
Jeżeli wystąpiłaby sytuacja, że Podatnik dysponuje dokumentami świadczącymi o dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej dopiero po kilku miesiącach, i za okres dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej zobowiązany był zastosować stawkę krajową, uprawniony jest do dokonania korekty za okres dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej (zgodnie z art. 42, ust 13 ustawy o PTU).
Czynność przyznania upustu winien natomiast rozliczyć w m-cu jego przyznania (wystawienia faktury z tego tytułu).

W świetle powyższych ustaleń Naczelnik tutejszego Urzędu nie potwierdza stanowiska Podatnika orzekając jak w sentencji postanowienia.
Nadmienia się, że interpretacja niniejsza jest aktualna według stanu prawnego na dzień jej dokonania i do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez pytającego.
Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej – do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie Stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia – Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, ul. Wadowicka 10, za pośrednictwem Naczelnika tutejszego Urzędu – w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia postanowienia – zgodnie z art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 2 i art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa.