Pytanie Podatnika dotyczy: 1. Kwalifikacji przychodów uzyskiwanych na podstawie umów licencyjnych, zawieranych samodzielnie i we własnym mieniu przez jednego ze współwłaścicieli praw autorskich. 2. Kwalifikacji do kosztów podatkowych wynagrodzenia


Autor: Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w Poznaniu

Sygnatura: ZD/406-27/1/CIT/05

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, licencja, przychody należne, oprogramowanie

Kategoria:

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka jest wraz z innym przedsiębiorcą współwłaścicielem (współwłasność w częściach ułamkowych, po frac12; części) majątkowych praw autorskich do użytkowania programu komputerowego. Współwłaściciele udzielają osobom trzecim (klientom) odpłatnych licencji na korzystanie z programu. Zgodnie z art. 9 Prawa autorskiego, ustalenia pomiędzy współwłaścicielami programu przewidują, iż majątkowe prawa autorskie do całości tego programu mogą oni wykonywać zarówno wspólnie (wspólnie udzielać licencji), jak i w określonym zakresie samodzielnie (każdy z nich samodzielnie udziela licencji z pominięciem drugiego współwłaściciela przy zawieraniu umowy).

W przypadku samodzielnego udzielania licencji, współwłaściciele przyjęli następujące ustalenia:

    – w zakresie rozpowszechniania oprogramowania w drodze udzielania licencji każdy ze współwłaścicieli może wykonywać całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania samodzielnie i we własnym imieniu tylko za zgodą drugiego współwłaściciela na takie samodzielne wykonanie całości majątkowych praw do oprogramowania, przy czym udzielona zgoda trwa w czasie i obowiązuje aż do chwili jej odwołania, z tym jednak zastrzeżeniem, że nie może ona zostać odwołana w stosunku do tych umów, które na jej podstawie zostały już zawarte samodzielnie przez współwłaściciela, który zgodę tę uzyskał,
    – przychody uzyskiwane na podstawie umów licencyjnych zawieranych samodzielnie i we własnym imieniu przez jednego współwłaściciela przypadają w całości współwłaścicielowi, który zawarł umowę. Współwłaściciel ten ponosi również całość wydatków i ciężarów bezpośrednio związanych z taką zawartą umową licencyjną,
    – w zamian za udzielenie przez jednego współwłaściciela uprawnienia do samodzielnego wykonywania autorskich praw majątkowych do oprogramowania, współwłaściciel, który zgodę taką uzyskał jest zobowiązany – w okresie obowiązywania zgody – do zapłaty na rzecz drugiego współwłaściciela comiesięcznego wynagrodzenia stanowiącego 28% otrzymanych w danym miesiącu przychodów wynikających z samodzielnego wykonywania praw do oprogramowania, płatnego do 7 dnia następnego miesiąca; jeżeli w danym miesiącu współwłaściciel, który samodzielnie wykonuje całość praw do oprogramowania nie uzyskał z tego tytułu przychodów, termin płatności ulega przedłużeniu do 7 dnia następującego po miesiącu, w którym przychody takie zostały otrzymane,
    – współwłaściciele mogą sobie wzajemnie udzielać uprawnień do samodzielnego dysponowania całością praw do oprogramowania, wskutek czego podatnik może w odniesieniu do wykonywania praw do oprogramowania występować w dwóch rolach – zarówno wykonywać te uprawnienia samodzielnie, jak i być uprawnionym do otrzymywania wynagrodzenia w zamian za udzielone drugiemu współwłaścicielowi uprawnienie do samodzielnego wykonywania praw do oprogramowania.

W oparciu o powyższy stan faktyczny zrodziła się wątpliwość:

    1) Czy przychodem w podatku dochodowym od osób prawnych współwłaściciela, który samodzielnie zawarł umowę licencyjną jest cała kwota należna od klienta?
    2) Czy kwota wynagrodzenia należnego drugiemu ze współwłaścicieli jest kosztem uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskującej, w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajdują przepisy art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, przychody ze wspólnej własności łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Wnioskująca podnosi, że jeżeli ustalenia wspólników w przypadku samodzielnego zawierania umowy przewidują, iż wszystkie przychody z samodzielnie zawartej umowy oraz wszystkie koszty związane bezpośrednio z tymi przychodami przypadają wyłącznie współwłaścicielowi, który samodzielnie zawiera umowę, wówczas – pomimo, że udziały we współwłasności są równe – istnieje dowód przeciwny ustaleniu równego udziału współwłaścicieli w przychodach i kwota przychodów powinna być przypisana każdemu współwłaścicielowi stosownie do zapadłych pomiędzy współwłaścicielami ustaleń. Zatem, jeżeli Podatnik zawarł umowę samodzielnie, wówczas wszystkie przychody z tytułu takiej umowy są tylko jego przychodem, z pominięciem drugiego współwłaściciela.

Ponieważ uzyskanie przez Podatnika całości przychodów z tytułu umowy licencyjnej nie byłoby możliwe bez uzyskania uprawnienia od drugiego ze współwłaścicieli, wynagrodzenia należne drugiemu współwłaścicielowi, w zamian za udzielone uprawnienie do samodzielnego wykonywania autorskich praw majątkowych do oprogramowania, jest kosztem ponoszonym w celu uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i może być kwalifikowane jako koszt Podatnika.

Ustosunkowując się do przedstawionych powyżej kwestii tutejszy organ zauważył co następuje:

Ad. 1) Stosownie do przepisów art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe.

Mając na względzie powołany powyżej przepis oraz umowne ustalenia współwłaścicieli majątkowych praw autorskich do oprogramowania komputerowego, stanowiące, iż "przychody uzyskiwane na podstawie umów licencyjnych zawieranych samodzielnie i we własnym imieniu przez jednego współwłaściciela przypadają w całości współwłaścicielowi, który zawarł umowę", uznać należy, iż przychodem współwłaściciela, który samodzielnie zawarł umowę licencyjną jest cała kwota należna od klienta (licencjobiorcy), zgodnie z zawartą umową.

Ad. 2) Zgodnie z regulacją zawartą w art. 15 ust. 1 ww. ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy. Koszty, których nie można bezpośrednio powiązać z uzyskiwanymi przychodami, gdyż są związane z całokształtem działalności podatnika, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich faktycznego poniesienia.

Zatem, w sytuacji gdy Podatnik samodzielnie zawarł umowę licencyjną, poniesiony przez Niego wydatek na wynagrodzenie dla współwłaściciela – stanowiące 28% otrzymanych w danym miesiącu przychodów wynikających z samodzielnego wykonania praw do oprogramowania – należne w zamian za udzielone przez współwłaściciela uprawnienie do samodzielnego działania, podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Obowiązkiem Podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a osiąganiem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.