Spółka jest zobowiązana do zapłaty należności licencyjnych na rzecz niemieckiej osoby prawnej. Podmiot zagraniczny dokona potrącenia (kompensaty) swojej wierzytelności z tytułu należności licencyjnych za miesiąc styczeń 2005r. z wierzytelno


Autor: Pomorski Urząd Skarbowy

Sygnatura: DP/P1/423-0016/2/05/AK

Hasła tematyczne: pobór podatku, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, należności licencyjne, płatnik

Kategoria:

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku, działając na podstawie art.14a §1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz.60) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 01.02.2005r. Spółki … (04.02.2005r. data wpływu wniosku do tut. Urzędu Skarbowego) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 64, poz. 654 z późn. zm), w sprawie: należności licencyjne a pobór zryczałtowanego podatku dochodowego

stwierdza, że stanowisko przedstawione w tym wniosku jest nieprawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

UZASADNIENIE

Spółka … (dalej Spółka) jest zobowiązana do zapłaty należności licencyjnych na rzecz niemieckiej osoby prawnej. Podmiot zagraniczny dokona potrącenia (kompensaty) swojej wierzytelności z tytułu należności licencyjnych za miesiąc styczeń 2005r. z wierzytelnością polskiej Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy – na Spółce nie będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia do budżetu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż literalne brzmienie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych płatnikiem czyni tylko te podmioty, które dokonują wypłat należności.

Na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 wym. ustawy stanowi, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów: z odsetek, z praw autorskich, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego a także środka transportu, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), ustala się w wysokości 20% przychodu.

Ustawa z 18 listopada 2004r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 254, poz. 2533) wprowadziła zmiany dotyczące opodatkowania odsetek i należności licencyjnych wypłacanych pomiędzy powiązanymi spółkami mającymi siedzibę w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Związane są one z koniecznością dostosowania polskiej ustawy do dyrektywy 2003/49/WE. Ustanawia ona zasadę zwolnienia od podatku pobieranego u źródła tego rodzaju należności. Jednakże zwolnienie to zacznie w pełni obowiązywać od 1 lipca 2013r., co jest konsekwencją uzyskania przez Polskę okresów przejściowych. Przepisy przejściowe stanowią więc, że:

  • od 1 lipca 2005r. do 30 czerwca 2009r. podatek będzie wynosić 10% przychodów,
  • od 1 lipca 2009r. do 30 czerwca 2013r. podatek będzie wynosił 5% przychodów.

Przy czym jak stanowi art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy ust. 1 art. 21 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z oświadczeniem rządowym z dnia 23 listopada 2004r. z dniem 19 grudnia 2004 r. weszła w życie umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz.U. z 2005r. Nr 12, poz. 91)

Postanowienia umowy międzynarodowej z 14.05.2003r. – zgodnie z art. 32 ust. 2 tej umowy – mają zastosowanie w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła do kwot dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym umowa wejdzie w życie.

Umowa z dnia 14.05.2003r. zastąpiła uprzednio obowiązującą umowę z dnia 18 grudnia 1972r. zawartą między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U z 1975r. Nr 31, poz. 163 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 12 poprzednio obowiązującej umowy z dnia 18.12.1972r. opłaty licencyjne, pochodzące z Umawiającego się Państwa wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane tylko w tym drugim państwie.

Tymczasem zgodnie art. 12 ust. 1 i 2 obecnie obowiązującej umowy z dnia 14.05.2003r. należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże należności licencyjne, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z jego ustawodawstwem, ale jeżeli osoba uprawniona do należności licencyjnych ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto należności licencyjnych.

W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Zgodnie z dyspozycją art. 26 ust. 3 ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Płatnicy są obowiązani przesłać urzędowi skarbowemu deklarację o pobranym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru, a podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu – informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru.

Kwestią budzącą wątpliwości Wnioskodawcy, na tle powyższego stanu prawnego jest to, czy obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku na podstawie art. 26 ust. 1, w związku art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych następuje:

  • wyłącznie w sytuacji, gdy podmiot polski spełnia świadczenie na rzecz podmiotu zagranicznego w formie wypłaty środków pieniężnych,
  • również w sytuacji, gdy dochodzi do wygaśnięcia zobowiązania w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności podmiotu zagranicznego i polskiego podmiotu.

W niniejszej kwestii wypowiedziało się Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 20.09.2001r. znak PB-7/0350-094/01, stwierdzając, iż istotnym faktem jest sama czynność uregulowania należności podmiotu polskiego wobec podmiotu zagranicznego, natomiast forma dokonania zapłaty z tytułów wymienionych w art. 21 ustawy nie ma znaczenia dla oceny powstania bądź braku obowiązku podatkowego. Należność wypłacana przez polskiego podatnika na rzecz podmiotu zagranicznego może być dokonana w dowolnej formie (gotówka, papiery wartościowe, przeniesienie własności nieruchomości lub innych rzeczy albo praw majątkowych, wzajemne potrącenie itp.).

Z kolei jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21.08.2001r., sygn. akt I SA/Po 1264/2000 "podmiot, na którym – jako płatniku – spoczywa z mocy art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku, powinien tak kształtować treść umów mających na celu zabezpieczenie jego zobowiązań, by wypłaty następujące w wyniku realizacji tych umów na pokrycie należności z tytułów, o których mowa w art. 21 tej ustawy, uwzględniały ten podatek".

W świetle powyższego nieprawidłowe jest stanowisko, iż na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania i odprowadzenia do budżetu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż brzmienie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych płatnikiem czyni tylko te osoby, które dokonują wypłat należności.