Czy dodatkowe opłaty, o które zwiększana jest cena zakupu towarów handlowych, płacone duńskiemu kontrahentowi przez Spółkę, mające na celu zrekompensowanie braku należności w ustalonym pierwotnie terminie płatności, są w rozumieniu art. 1


Autor: Izba Skarbowa w Gdańsku

Sygnatura: BI/005-1148/04

Hasła tematyczne: umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, odsetki

Kategoria:

Stan faktyczny:

Spółka w 2003r. dokonywała zakupów towarów handlowych od duńskiego kontrahenta, za które zapłata następowała z opóźnieniem. Strony postanowiły, iż ustalona cena zakupu towarów, w przypadku nieterminowego regulowania przez spółkę zobowiązań handlowych, będzie zwiększana proporcjonalnie do długości terminu płatności. Spółka rozpoczęła spłatę zobowiązań w 2004r.

Podmiot duński nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej "zakładu" prowadzącego działalność gospodarczą.

Ocena prawna stanu faktycznego:

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) (stan prawny obowiązujący w 2004r.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska na terytorium, której znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów nie będących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W świetle art. 21 ust.1 pkt 1 tej ustawy podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, (…) – ustala się w wysokości 20% przychodów. Jednakże ust. 2 tego artykułu nakazuje stosowanie powyższej dyspozycji z uwzględnieniem postanowień umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

Oznacza to, że pierwszeństwo w stosowaniu mają postanowienia tych umów.

W sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii sporządzona została w Warszawie Konwencja w dniu 6 grudnia 2001r. (Dz.U. z 2003r. Nr 43, poz. 368). Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 tej Konwencji "odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie". Jednocześnie zapis ust. 2 tego artykułu daje prawo do opodatkowania tych odsetek w Polsce (tj. państwie źródła), jeżeli prawo wewnętrzne takie opodatkowanie przewiduje. Wysokość pobranego w Polsce podatku jest ograniczona wysokością stawki procentowej określonej w tym przepisie, tj. "jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty brutto tych odsetek".

Przy czym, definicję "odsetek" zawarto w art. 11 ust. 4 tej Konwencji zgodnie, z którą "użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi".

Z przedstawionego stanu faktycznego i prawnego wynika, iż dodatkowe dopłaty dokonywane przez spółkę, których celem jest zrekompensowanie braku należności w ustalonym pierwotnie ter-minie płatności jest roszczeniem kontrahenta duńskiego (wierzyciela). Roszczenie to, występuje tylko wtedy , gdy należności za zakupiony towar nie są regulowane w terminie, a zatem powstaje zobowiązanie finansowe spółki – dług. Sytuacja ta mieści się z zakresie definicji "odsetek" w rozumieniu art. 11 ust. 4 Konwencji jako "dochód za wszelkiego rodzaju wierzytelności. Dopłaty te pod-legają opodatkowaniu w Polsce, a obowiązek pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odsetek – zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. – spoczywa na Spółce.

Zastosowanie stawki podatku wynikającej z art. 11 ust. 2 Konwencji uwarunkowane jest uzyska-niem od podatnika (odbiorcy odsetek) certyfikatu rezydencji podatkowej (art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r.). W przypadku nie dopełnienia tego wymogu, Spółka ma obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości wynikającej z postanowień art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r., tj. 20% przychodów z odsetek