Jakie należy naliczyć koszty uzyskania przychodu w PIT-37, jeżeli w roku podatkowym 2004 Podatnik uzyskiwał dochód z dwóch stosunków pracy


Autor: Urząd Skarbowy w Kętrzynie

Sygnatura: US.III/415-36/05

Hasła tematyczne: podatek dochodowy od osób fizycznych, wynagrodzenie za pracę, przychody ze stosunku pracy

Kategoria:

POSTANOWIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kętrzynie na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) w brzmieniu nadanym art. 27 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), postanawia uznać stanowisko Wnioskodawcy zawarte w piśmie z 29.03.2005 r. (data wpływu: 30.03.2005 r.) uzupełnionym 12.04.2005 r., jako nieprawidłowe.

Z przedstawionych okoliczności faktycznych wynika, iż w 2004 r. uzyskał Pan dochód z dwóch stosunków pracy. W jednym z zakładów pracował Pan od 01.01.2004 r. do 31.12.2004 r., zakład ten naliczył koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy w wysokości 1227 zł. W drugim z zakładów pracował Pan w okresie 01.01.2004-31.01.2004 r. i naliczone zostały koszty uzyskania przychodu w kwocie 102,25 zł.

Wątpliwości Pana dotyczą kwestii wysokości możliwych do naliczeni kosztów uzyskania przychodów z wynagrodzenia w zeznaniu rocznym PIT-37.

Pana zdaniem, wysokość kosztów uzyskania przychodów z wynagrodzenia za pracę w tym przypadku wynosi 1840,77 zł.

Tutejszy organ podatkowy nie podziela Pana stanowiska.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), koszty uzyskania przychodu z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, w przypadku gdy:

  1. podatnik uzyskuje przychody od jednego zakładu pracy – wynoszą 102,25 zł, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.227,- zł,
  2. podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy – nie mogą przekroczyć łącznie 1.840,77 zł za rok podatkowy,
  3. miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę – wynoszą 127,83 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.533,84 zł,
  4. podatnik uzyskuje przychody równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę – nie mogą przekroczyć łącznie 2.300,94 zł za rok podatkowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż tylko przez jeden miesiąc pracował Pan w dwóch zakładach i każdy z pracodawców naliczył koszty uzyskania przychodu w wysokości 102,25 zł. Suma kosztów uzyskania przychodów naliczona przez zakłady pracy wynosi 1.329,25 zł.

Ustawodawca określa, iż w przypadku uzyskiwania przez podatnika przychodów ze stosunku pracy równocześnie od więcej niż jednego zakładu pracy, koszty uzyskania przychodu "nie mogą przekroczyć łącznie 1.840,77 zł za rok podatkowy" a nie "wynoszą 1.840,77 zł za rok podatkowy".

W związku z powyższym w przedstawionym stanie faktycznym, koszty uzyskania przychodów z wynagrodzenia ze stosunku pracy, jakie mogą być wykazane w zeznaniu PIT-37 wynoszą 1.329,25 zł, chyba że jeden z zakładów pracy znajduje się poza miejscem Pana stałego lub czasowego miejsca zamieszkania.

Ponadto tutejszy organ informuje, iż:

  • interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia,
  • interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwy organ podatkowy i organ kontroli skarbowej – do czasu jej zmiany lub uchylenia,
  • interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kętrzynie w terminie 7 dni od daty doręczenia – art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie – art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej.W przypadku złożenia zażalenia należy dołączyć znaki opłaty skarbowejw wysokości 5 zł i po 0,50 zł od każdego załącznika.