Zapytanie dotyczy sposobu naliczenia podatku VAT do należności za centralne ogrzewanie dla najemcy komunalnego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w budynku, którego administratorem jest zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej. Zdaniem podatnika rażąco


Autor: Urząd Skarbowy w Złotoryi

Sygnatura: PP/443-58/11/04

Hasła tematyczne: media, wspólnota mieszkaniowa

Kategoria:

Z zaprezentowanego stanowiska wynika, iż podatnik jest najemcą komunalnego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w budynku, którego właścicielem jest Przedsiębiorstwo Komunalne. W budynku tym znajdują się również lokale mieszkalne własnościowe należące do członków Wspólnoty Mieszkaniowej. Stroną umowy o dostawę energii cieplnej jest Wspólnota Mieszkaniowa, która otrzymuje fakturę VAT. Wspólnota Mieszkaniowa za zużycie energii cieplnej przez najemców lokali komunalnych obciąża notą Przedsiębiorstwo Komunalne, które to wystawia wezwania do zapłaty dla najemców mieszkań, naliczając ponownie podatek od towarów i usług.
Stroną umowy o dostawę usług energetycznych i wodociągowych mogą być wszyscy właściciele wyodrębnionych nieruchomości lokalowych, wspólnota mieszkaniowa lub zarządca, który może ją zawrzeć we własnym imieniu i na własny rachunek. Do podmiotów tych, określonych przez ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504, ze zm.) jako odbiorcy, odnoszą się obowiązki, o których mowa w art. 45a tej ustawy.
Przepis art. 45a ust. 1 i 2 wyżej cytowanej ustawy Prawo energetyczne stanowi, iż przedsiębiorstwo energetyczne na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalonych na rynku konkurencyjnym, o których mowa w art. 49 ust. 1, wylicza opłaty za dostarczaną do odbiorcy energię cieplną.
Opłaty te, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat, stanowią koszt zakupu ciepła dostarczanego do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami.
W myśl przepisu art. 45a ust. 6 ustawy Prawo energetyczne ustawodawca zobowiązał odbiorcę do przeprowadzenia rozliczenia kosztów dostawy mediów zewnętrznych na poszczególne lokale. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Zarząd Wspólnoty zawarł umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, a więc zgodnie z art. 45 a ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne opłaty za ww. media stanowią dla Wspólnoty koszt zakupu energii cieplnej, dostarczanej do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne, zamieszkane przez osoby nie będące odbiorcami.
W przedmiotowej sprawie, zakład energetyczny wystawia za dostawę ciepła fakturę VAT dla Zarządu Wspólnoty, który w rozumieniu ww. Prawa energetycznego, jest odbiorcą tej energii, zgodnie z art. 3 pkt 13 tej ustawy. Koszty zakupu tej energii podlegają rozliczeniu przez odbiorcę energii (w tym przypadku – Zarząd Wspólnoty) z ww. osobami niebędącymi odbiorcami. Wysokość tych opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorę (Zarząd Wspólnoty) kosztów zakupu energii cieplnej, a więc również kosztów zakupu przypadających na poszczególne lokale, zamieszkane przez osoby niebędące odbiorcami (art. 45a ust. 4 ww. ustawy – Prawo energetyczne). Skoro więc Zarząd Wspólnoty przenosi ww. koszty zakupu energii cieplnej (czyli łącznie z podatkiem VAT), dotyczącej lokali komunalnych, na rzecz ich właściciela tj. Przedsiębiorstwo Komunalne, to kwoty te stanowią dla Przedsiębiorstwa Komunalnego faktyczny koszt zakupu tych usług.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 tej ustawy.
W przypadku, w którym podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, bierze udział w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. A więc, gdy podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi "w stanie nieprzetworzonym" jest on traktowany tak, jakby świadczył tę usługę.
Natomiast w związku z faktem, iż Przedsiębiorstwo Komunalne jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wszelkie realizowane przez to Przedsiębiorstwo dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu VAT według właściwych stawek podatkowych. Nadmienić należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r. Nr 97 poz. 1050 ze zm.) ceny towarów i usług uzgadniają strony zawierające umowę, z zastrzeżeniem ust. 2.
Przez cenę rozumie się wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym – art. 3 ust. 1 pkt 1 wymienionej ustawy o cenach.
Zatem z przedstawionych uregulowań prawnych wynika, iż zasady rozliczeń mediów wynikają z regulacji innych ustaw niż ustawy podatkowe, tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535).
W związku z powyższym ewentualne spory dotyczące rozliczeń między stronami, które powstały w związku z nieprzestrzeganiem procedur rozliczeniowych przewidzianych w art. 45a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, nie mogą być rozstrzygane na gruncie prawa podatkowego.