Zapytanie dotyczy jaki rodzaj ksiąg ma prowadzić przedsiębiorca świadczący usługi telekomunikacyjne


Autor: Urząd Skarbowy w Nowym Sączu

Sygnatura: PD-2-415-5/05

Hasła tematyczne: księgi rachunkowe, przedsiębiorcy, usługi telekomunikacyjne

Kategoria:

P O S T A N O W I E N I E

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 18.01.2005 r. w sprawie udzielenia interpretacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko nie jest prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

We wniosku zwrócono się z zapytaniem jaki rodzaj ksiąg w 2005 r. ma prowadzić przedsiębiorca świadczący usługi telekomunikacyjne.
Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800) określa m. innymi prawa i obowiązki przedsiębiorców telekomunikacyjnych (art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy).
Na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego udostępniającego publicznie sieci telekomunikacyjne lub świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne na mocy art. 55 ust.1 tej ustawy nałożony został obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, sporządzania rocznych sprawozdań finansowych, poddawania ich badaniu przez biegłego rewidenta i ogłaszaniu bez względu na wielkość zatrudnienia, wysokość przychodów oraz sumę aktywów bilansu, a także formę organizacyjną tego przedsiębiorcy.
Ustęp 2 art. 55 stwierdza, że do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania, badania i ogłaszania sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
W świetle powyższych przepisów jeżeli przedsiębiorca jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym i spełnia warunki określone w ustawie Prawo telekomunikacyjne na mocy tej ustawy jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Powyższa interpretacja:
– dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących,
– nie jest wiążąca dla podatnika/następcy prawnego podatnika/osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.