II SA/Op 122/09 – Postanowienie WSA w Opolu


Sygnatura:
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne:

Skarżony organ:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Data:
2009-04-17
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Treść wyniku:
Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Sędziowie:
Violetta Radecka /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia […], Nr […] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać adwokatowi M. Ś. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. R. z urzędu, w kwocie 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), zawierające podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).
Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia 6 maja 2009r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia […], Nr […] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika T. R. został wyznaczony adwokat M. Ś., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ulicy […].
Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009r., odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, adwokat M. Ś. złożył do protokołu rozprawy, wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w całości, które nie zostały opłacone (por. karta nr 41 akt sądowych). Sąd zobowiązał także pełnomocnika z urzędu do dostarczenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, w terminie 14 dni. W tym dniu również, Sąd wydał wyrok oddalający skargę T. R., a orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 17 lipca 2009r.
Pismem z dnia 12 października 2009r. referendarz sądowy, któremu zarządzeniem z dnia 9 października 2009r. zostało przekazane rozpoznanie wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wezwał adwokata M. Ś. do przedłożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu T. R. przed sądem administracyjnym.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik przy piśmie z dnia 30 października 2009r. doręczył żądane pełnomocnictwo datowane na dzień 15 października 2009r., w którym skarżący upoważnia adwokata M. Ś. do występowania przed Sądem w sprawie o sygn. akt II SA/Op 122/09.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Stosownie do art. 244 P.p.s.a. ustanowienie w postępowaniu sądowoadministracyjnym pełnomocnika z urzędu w ramach prawa pomocy, stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika. Na tej podstawie, referendarz sądowy rozpoznający wniosek adwokata M. Ś., wezwał go do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Doręczony na skutek wezwania dokument upoważniający do działania w imieniu skarżącego, opatrzony został datą 15 października 2009r. W ocenie referendarza, do rozważenia w pierwszej kolejności pozostawała zatem kwestia, czy dokument ten wydany po zakończeniu postępowania sądowego, stanowił podstawę do uznania skuteczności dokonanych czynności przez adwokata w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, a w konsekwencji powyższego, czy pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie z tego tytułu.
Odnosząc się do przedstawionego zagadnienia wskazać należało na utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż data umieszczona na dokumencie potwierdzającym istnienie upoważnienia nie jest wiążącym momentem, od którego należy określać powstanie pełnomocnictwa. Wychodząc bowiem z ogólnej istoty umocowania pełnomocnika, którego ustanowienie jest jednostronną czynnością prawną mogącą nastąpić w dowolnej formie, nawet w sposób dorozumiany, przyjmuje się, że powyższa data określa jedynie datę podpisania dokumentu, potwierdzającego fakt udzielenia pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2008r., sygn. akt II GSK 178/08, umieszczone na stronach internetowych NSA pn. "Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych"; postanowienie z dnia 20 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 241/05; zamieszczone w systemie komputerowym LEX pod nr 190983). Z powyższych względów datą udzielenia pełnomocnictwa nie jest zawsze dzień formalnego podpisania pełnomocnictwa.
Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy, referendarz uznał o konieczności przyznania adwokatowi M. Ś. wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej, przyjmując czynności dokonane przez pełnomocnika w toku postępowania przed Sądem I instancji, jako dokonane w imieniu skarżącego.
Referendarz zważył zatem, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji:
a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia,
b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł,
c) w innej sprawie – 240 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, ani także skarga nie dotyczyła decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego. Z tych też względów zastosowanie miała regulacja § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Zważyć należało ponadto, iż przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z treścią § 2 pkt 2 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
Referendarz sądowy przyznając pełnomocnikowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie, działał na podstawie wyżej podanych przepisów prawa i uznał, iż adwokatowi M. Ś. należy przyznać wynagrodzenie według norm przepisanych, za reprezentowanie skarżącego przed sądem I instancji. Wynagrodzenie to przyznał w stawce minimalnej, a zasądzając wynagrodzenie uwzględnił treść § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższył je o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 52,80 zł. Referendarz sądowy nie przyznał zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik ich nie wskazał.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Uzasadnienie wyroku