III SA/Łd 462/09 – Wyrok WSA w Łodzi


Sygnatura:
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne:
Policja
Skarżony organ:
Komendant Policji
Data:
2009-09-16
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Treść wyniku:
Oddalono skargę
Sędziowie:
Irena Krzemieniewska
Krzysztof Szczygielski /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Łuczyńska

Sentencja

Dnia 13 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant Pomocnik sekretarza Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2009 roku sprawy ze skargi P.S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia […] roku nr […] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe oddala skargę. bg
Uzasadnienie: Rozkazem personalnym z dnia […] wydanym na podstawie art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz.U. z 2007 r. Nr 43 poz. 277 ze zm.); § 1 ust. 1 a/ rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. 2001 Nr 152 poz. 1732 ze zm.) Komendant Miejski Policji w Ł.zwolnił z dniem […] r. P. S., referenta (…) Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego KMP w Łl z zajmowanego stanowiska i mianował go z dniem […] r. na stanowisko referenta (…) Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Wydziału Ruchu Drogowego KMP w Ł.z dotychczasowym uposażeniem.
W uzasadnieniu Komendant Miejski Policji powołał się na konieczność zmiany nazewnictwa komórek organizacyjnych, wynikającą ze zmiany powołanego w podstawie prawnej rozstrzygnięcia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.
P. S. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. W ocenie skarżącego, zgodnie z regulacją zawartą w art. 42 ust. 1 ustawy winien on zostać przywrócony do służby na równorzędne stanowisko, które zajmował przed zwolnieniem ze służby. Zdaniem funkcjonariusza organy administracji winny wydać jeden spójny rozkaz przywracający go na stanowisko referenta w trzeciej grupie zaszeregowania z mnożnikiem kwoty bazowej 1,35. Natomiast zaskarżony rozkaz jest kolejnym (drugim) rozkazem personalnym wydanym w przedmiocie przywrócenia skarżącego do służby w policji. Pierwszym rozkazem z dnia […] r. został przywrócony do służby z dniem […] r. na stanowisko referenta Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego KMP w Ł. oraz przyznano mu świadczenie pieniężne za okres czterech miesięcy. Od tego rozkazu odwołał się do organu wyższej instancji. Kolejnym, zaskarżonym rozkazem został zwolniony z zajmowanego stanowiska z dniem […] r. i mianowany na inne stanowisko z dniem […]r. Powyższe postępowanie w ocenie skarżącego jest niezrozumiałe i niejasne. Jego zdaniem wydawanie dwóch rozkazów w tym samym przedmiocie zamiast jednego, przejrzystego rozkazu personalnego przywracającego do służby w policji, ma na celu niewypłacenie należnych mu środków finansowych przyznanych z tytułu pozostawania poza służbą. Ponadto w ocenie skarżącego wydanie zaskarżonego rozkazu nastąpiło sprzecznie z zasadą nieretroakcyjności przepisów prawa.
Rozkazem personalnym z dnia […] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zawiązku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.)- zwanej dalej Kpa., Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji z dnia […]r.
Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w sprawie organ odwoławczy ustalił, iż z uwagi na dokonaną w 2009 r. zmianę rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego Komendant Miejski Policji z dniem […] r. zwolnił P S referenta (…) Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego z zajmowanego stanowiska i mianował go z dniem […] r. na stanowisko referenta (…) Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Wydziału Ruchu Drogowego KMP w Ł. z dotychczasowym uposażeniem.
W ocenie organu odwoławczego zaskarżony rozkaz personalny odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Komendant Wojewódzki Policji wskazał, iż w dniu 25 lutego 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lutego 2009 r. zmieniające powołane powyżej rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. Rozporządzeniem tym dokonano między innymi zmiany nazewnictwa stanowisk kierowniczych naczelnika sekcji i zastępcy naczelnika sekcji na naczelnika wydziału i zastępcy naczelnika wydziału. W celu dostosowania struktury organizacyjnej Komendy Miejskiej Policji w Ł. do wyżej wymienionego rozporządzenia Komendant Miejski Policji wydał rozkaz organizacyjny nr 1 z dnia 10 marca 2009 r., którym dokonał zmiany komórek organizacyjnych z sekcji na wydziały. Przeprowadzona reorganizacja wprowadzona została z dniem 25 lutego 2009 r. , to jest z dniem rozpoczęcia obowiązywania rozporządzenia z dnia 17 lutego 2009 r. Zatem zaskarżony rozkaz personalny z dnia […] r. miał wyłącznie charakter porządkowy, którego wydanie uwarunkowane zostało koniecznością zmiany nazw komórek organizacyjnych. Natomiast kwestie związane z przywróceniem funkcjonariusza do służby i mianowaniem na stanowisko równorzędne referenta zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia […] wydanego w skutek wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia […]. Reasumując organ odwoławczy uznał, iż Komendant Miejski Policji działając na podstawie art. 32 ustawy o Policji zachował wszelkie wymogi prawidłowego mianowania funkcjonariusza na stanowisko referenta (…) Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Wydziału Ruchu Drogowego KMP w Ł. Z uwagi na fakt, iż decyzja nie wywołuje dla skarżącego żadnych negatywnych skutków organ odwoławczy odstąpił od ustalania nowego terminu mianowania na to stanowisko.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P. S. powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu od rozkazu personalnego z dnia […] r. W cenie skarżącego postępowanie organów administracji jest przejawem dyskryminacji w stosunku do jego osoby w związku z przywróceniem go do służby na skutek prawomocnego wyroku WSA w Łodzi z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 597/08. Niezrozumiałym jest dla niego wydanie dwóch rozkazów personalnych, stosując stare nazewnictwo komórek organizacyjnych i nieistniejących grup zaszeregowań, zamiast jednego spójnego rozkazu personalnego przywracającego go do służby w policji. Skarżący wniósł o wnikliwe i obiektywne rozpoznanie skargi i "spowodowanie zaistnienia prawidłowego stanu prawnego".
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł.wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonego rozkazu personalnego Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego uzasadniającego jego uchylenie.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz.U. z 2007 r. Nr 43 poz. 277 ze zm.), § 1 ust. 1 a/ rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości i uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. 2001 Nr 152 poz. 1732 ze zm.)
Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 ustawy o Policji do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych.
Od decyzji, o których mowa w ust. 1, policjantowi służy odwołanie do wyższego przełożonego (art. 32 ust. 2 ustawy).
Powołana powyżej norma prawna, jest przepisem o charakterze kompetencyjnym, bowiem wskazano w nim wyłącznie organy uprawnione do podejmowania decyzji w sprawach w nim wymienionych. Przepis ten nie zawiera natomiast kryteriów i merytorycznych przesłanek uzasadniających podejmowanie decyzji w sprawach w nim określonych. Pamiętać należy, iż zwolnienie z zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie na inne równorzędne stanowisko jest de facto przeniesieniem służbowym, na które funkcjonariusz nie musi wyrażać zgody. Przeniesienie takie powinno zatem respektować słuszny interes funkcjonariusza, a co za tym idzie winno być przekonująco uzasadnione. Organ wydający decyzję o przeniesieniu winien zatem wykazać celowość przeniesienia, jak również fakt, iż przeniesienie nastąpiło na równorzędne stanowisko (podob. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 194/2008, publ. LexPolonica nr 2064932; wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 89/07, publ. LEX nr 338185).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż wyrokiem z dnia 4 lutego 2009 roku, sygn. akt III SA/Łd 597/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia […] oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia […] w przedmiocie zwolnienia ze służby P. S.
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania rozkazem personalnym nr […] roku Komendant Miejski Policji w Ł. działając na podstawie art. 42 ust. 1-6 ustawy o Policji przywrócił z dniem […] roku, zawieszonego w czynnościach służbowych od dnia […] roku, P. S. na stanowisko referenta Ogniwa III Referatu Kontroli Ruchu Drogowego Sekcji Ruchu Drogowego KMP w Ł., przyznając jednocześnie na podstawie art., 42 ust. 5 powołanej ustawy, świadczenie pieniężne za okres pozostawania poza służbą, równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem ze służby w Policji.
Komendant Wojewódzki Policji w Ł.rozkazem personalnym z dnia […] uchylił powyższe rozstrzygnięcie w zakresie okresu za który przyznano skarżącemu świadczenie pieniężne i przyznał to świadczenie za inny okres. W pozostałym zakresie zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. Kontrola legalności powyższego rozstrzygnięcia była przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed tutejszym Sądem, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 406/09, oddalającym skargę P. S.
W dacie wydania rozkazu personalnego z dnia […] r. w Komendzie Miejskiej Policji w Łodzi nie istniała Sekcja Ruchu Drogowego. Z uwagi na zmianę rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, w zakresie nazewnictwa stanowisk kierowniczych z sekcji na wydziały konieczne było wprowadzenie zmian w nazewnictwie komórek organizacyjnych Komendy Miejskiej Policji w Łodzi. Powyższa zmiana wprowadzona na podstawie rozkazu organizacyjnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia 10 marca 2009 r. zaczęła obowiązywać od dnia 25 lutego 2009 r., to jest od daty wejścia w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. z 2009 r. Nr 30 poz. 201 ). Komendant Miejski Policji miał jednak obowiązek przywrócić skarżącego do służby z dniem ogłoszenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 597/08, a w tym dniu istniała jeszcze Sekcja Ruchu Drogowego KMP w Ł. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych w przypadku uchylenia przez sąd decyzji o zwolnieniu policjanta ze służby zwolnienie to przestaje obowiązywać i powstaje sytuacja analogiczna do znanej z kodeksu pracy instytucji przywrócenia do pracy. Następuje wówczas tzw. "reaktywowanie" stosunku służbowego z dniem ogłoszenia wyroku przez sąd. Przywrócenie policjanta do służby następuje w dniu ogłoszenia wyroku (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 1999 r, sygn. akt II SA 459/99, publ. LEX 47392; wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2006 r. , sygn. akt II SA/Wa 1527/06, publ. LEX 328943).
Zwolnienie rozkazem personalnym z dnia […] r. P. S.z zajmowanego stanowiska służbowego i mianowania go na inne stanowisko miało charakter wyłącznie porządkowy. Decyzja ta miała na celu dostosowanie stanowiska służbowego, na które został przywrócony skarżący rozkazem personalnym z dnia […] r. do nowej struktury organizacyjnej obowiązującej w Komendzie Miejskiej Policji w Ł.
W ocenie Sądu organy administracji orzekające w niniejszej sprawie w sposób przekonujący uzasadniły wydane rozstrzygnięcie. Wskazały na przyczynę wydania rozkazu, jak i na jego celowość. Stanowisko, na które został mianowany skarżący, jest de facto tym samym stanowiskiem, które zajmował bowiem zmianie uległa jedynie nazwa jednostki organizacyjnej Komendy. Został zatem zachowany wymóg równorzędności stanowiska. Co prawda jak już zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 406/09, rozstrzygnięcie o przywróceniu Piotra Stępnia do służby w policji, jak i o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska i mianowaniu go na inne, mogło być zawarte w jednym rozkazie. Wydanie jednego rozstrzygnięcia w tym zakresie mogłoby ewentualnie zapobiec przekonaniu skarżącego o niejasności i braku spójności wydanych decyzji. Jednakże rozstrzygnięcie powyższych kwestii poprzez wydanie dwóch odrębnych rozkazów personalnych w żaden sposób nie narusza przepisów prawa.
W ocenie Sądu za bezzasadny należało uznać podniesiony w skardze zarzut naruszenia zasady nieretroakcyjności przepisów prawa. Powołana zasada lex retro non agit nakłada na ustawodawcę zakaz ustanawiania przepisów prawa, które wiązałyby skutki prawne ze zdarzeniami prawnymi mającymi miejsce w przeszłości. Jak już wcześniej wskazano dokonana zmiana nazewnictwa jednostek organizacyjnych Komendy Miejskiej Policji w Ł., miała jedynie charakter porządkowy, a początek obowiązywania tych zmian odpowiadał dacie wejścia w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lutego 2009 r. Ponadto zmiana ta nie wpływała w żaden sposób na sferę praw i obowiązków skarżącego.
Za bezzasadny również uznać należało zarzut skargi dotyczący przysługujących skarżącemu środków finansowych przyznanych z tytułu pozostawania poza służbą. Kwestia ta była już przedmiotem sądowej kontroli i rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt akt III SA/Łd 406/09. Sąd rozstrzygający niniejszą skargę w pełni podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu powołanego orzeczenia.
Reasumując w ocenie Sądu zaskarżony rozkaz personalny, jak i poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia […] r. wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
Tp.

Uzasadnienie wyroku