Sygnatura:
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Sygn. powiązane: IIFZ 539/07
Skarżony organ:
Minister Finansów
Data:
2006-11-27
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Zwolniono od uiszczenia wpisu
Sędziowie:
Hanna Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia […] sierpnia 2006 r., nr […] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: 1) przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnić go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (słownie: sto) złotych; 2) odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie: W związku ze złożoną skargą kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 marca 2007 r. oddalającego skargę W. B. (zwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Ministra Finansów z […] sierpnia 2006 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne, Skarżący zwrócił się przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący stwierdził, że podstawą jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.126,00 zł brutto miesięcznie. Wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z 14-letnim synem oraz oświadczył, że jest współwłaścicielem domu o powierzchni 100 m2 oraz 1-hektarowej nieruchomości rolnej, które są obciążone hipotekami, po za tym nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, papierów wartościowych czy innych wartościowych przedmiotów. W ocenie Skarżącego, z uwagi na brak zasobów pieniężnych i składników majątkowych nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek Skarżącego zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Instytucja ta stanowi zatem odstępstwo od zasady, że to strona ponosi koszty postępowania sądowego. W konsekwencji przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach wyjątkowych kiedy to spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "ppsa").
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1ppsa, Sąd może – na wniosek strony – przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Stosowanie do art. 245 § 3 ppsa prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 ppsa).
Sąd może zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.psa). Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy powinna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej w treści wniosku tak, aby można było jednoznacznie stwierdzić, iż Skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady oraz fakt, że na obecnym etapie postępowania na Skarżącym ciąży jedynie obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, Sąd nie znalazł podstaw dla pozytywnego załatwienia przedmiotowego wniosku w całości. W ocenie Sądu, powstaniu uszczerbku w utrzymaniu koniecznym Skarżącego i jego syna zapobiegnie przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.
Dokonana przez Sąd analiza danych zawartych w formularzu PPF pozwala uznać, że nie jest on w chwili obecnej w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając zasadność wniosku Sąd miał na uwadze, że Skarżący posiada stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę (1.126,00 zł brutto miesięcznie), z którego musi utrzymać siebie i uczącego się, a co za tym idzie niepracującego syna. Nie bez znaczenia jest także fakt, że nieruchomości stanowiące współwłasność Skarżącego są obciążone i prowadzone jest postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku Skarżącego, co wynika z akt zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów. Doświadczenie życiowe pozwala uznać zatem, że w chwili obecnej uiszczenie przez Skarżącego wpisu od skargi kasacyjnej, przy stosunkowo niskich dochodach jego dwuosobowej rodziny, spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym rodziny wnioskodawcy.
Tym niemniej analiza stanu sytuacji finansowej i rodzinnej Skarżącego doprowadziła Sąd do przekonania, że istnieją podstawy dla przyznania stronie prawa pomocy jedynie w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, co pozwoli na realizację konstytucyjnego prawa do sądu. Formułując tę ocenę miał na względzie, że Skarżący nie wykazał szczególnych okoliczności na rzecz przyznania mu prawa pomocy poprzez pełne zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze całokształt przedstawionych wyżej rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 245 § 1, § 3 i § 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji.
kz
Uzasadnienie wyroku