II SAB/Sz 161/09 – Postanowienie WSA w Szczecinie


Sygnatura:
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne:
Odrzucenie skargi
Skarżony organ:
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Data:
2009-11-17
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Treść wyniku:
Odrzucono skargę
Sędziowie:
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie: W dniu […] r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nie rozpatrzenia skargi wnioskodawcy z dnia […]r.
W uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że jego skarga z dnia […]r. skierowana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie została merytorycznie rozpoznana. Skarżący podał, że w odpowiedzi na tę skargę otrzymał pismo od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym było tylko pouczenie, że tego rodzaju skargi należy kierować do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który to organ jest właściwy do rozpatrywania skarg na powiatowe organa nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270 ze zm.. – dalej p.p.s.a.) sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta stosownie do art. 3 § 2 ppsa -obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Wskazać należy, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu, spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
Skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia lub akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa ( A. Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz, Zakamycze 2006 , str. 30). Tym samym, nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na nie rozpatrzenie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jego skargi z dnia […]r. "na postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego […] Pana A. P.". Skarga taka stanowi skargę w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz.1071, ze. zm. ) dalej kpa. Wskazać należy, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skarg powszechnych w rozumieniu działu VII Kpa, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników ( art. 227 i następne kpa), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, czyli w tym przypadku Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powyższy pogląd został wyrażony m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2004 r., (sygn. II SAB/ Wa 193/04, publ. Lex nr 165916) oraz w postanowieniu z dnia 3 marca 2005 r., (sygn. akt I SA/ Wa 18/05, niepubl.) a także przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2005 r., (sygn. akt OSK 1110/04, publ. Lex nr 171200). Prezentowany w powyższych orzeczeniach pogląd, Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela. Skoro skarga J. W. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w postanowieniu.

Uzasadnienie wyroku