Sygnatura:
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Data:
2009-06-09
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Treść wyniku:
Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Sędziowie:
Leszek Foryś /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Dnia 19 lutego 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi – Wydział II – Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia […] Nr […] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji postanawia 1/ przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 200 (dwieście) złotych i ustanowienie adwokata; 2/ oddalić wniosek w pozostałym zakresie. LF
Uzasadnienie wyroku
II SA/Łd 425/09
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia […] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji. Po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżąca zwróciła się do Sądu o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż D.A. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z 14-letnią córką A.A., uczennicą gimnazjum. Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1740 zł brutto oraz z alimentów córki w kwocie 300 zł. Jedynym majątkiem skarżącej jest mieszkanie o powierzchni 63 m-. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł, zaksięgowany w dniu 3 sierpnia 2009 r. pod poz. 1747. Skoro zatem miała środki na uiszczenie wpisu – wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że D.A. nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Biorąc pod uwagę niskie dochody oraz brak praktycznie jakiegokolwiek majątku uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
LF