Sygnatura:
6559
Hasła tematyczne:
Odrzucenie skargi
Skarżony organ:
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Data:
2010-01-22
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Odrzucono skargę
Sędziowie:
Michał Sowiński /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia […] sierpnia 2009 r. Nr […] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie wyroku
Pismem z […] sierpnia 2009 r. nr […] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła skarżącej przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1442 ze zm.).
Pismem z 24 sierpnia 2009 r. (data wpływu do organu), skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, którym według wnioskodawczyni powyższe rozstrzygnięcie było dotknięte.
W następstwie powyższego wezwania pismem z […] listopada 2009 r., nr […] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącą o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z 15 grudnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła skargę na akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa nie wskazując jednak konkretnie numeru i daty zaskarżonego aktu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżąca nie podała na który akt wydany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnosi skargę, tj. nie określiła czy przedmiotem zaskarżenia jest odpowiedź organu z […] listopada 2009 r., nr […] na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, czy też pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [….] sierpnia 2009 r. nr […]. Jednakże Sąd doszedł do przekonania na podstawie treści skargi oraz akt administracyjnych (odpowiedź na skargę organu, pouczenie skarżącej w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z […] listopada 2009 r.), iż przedmiotem skargi jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z […] sierpnia 2009 r.
Przechodząc do dalszej analizy sprawy należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem
środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm.), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a.
Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa.
Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego
terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analogiczne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 21 maja 2007 r. o sygn. akt II OSK 986/06 podnosząc, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.
W niniejszej sprawie pismo ARiMR z […] sierpnia 2009 r. informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych zostało doręczone stronie w dniu 11 sierpnia 2009 r. (karta 13 akt administracyjnych). Skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu 24 sierpnia 2009 r. (asygnata organu na piśmie – karta 10 akt administracyjnych). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi w dniu […] listopada 2009 r., a zatem już po upływie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Wobec tego, skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 grudnia 2009 r. (koperta – karta 8 akt sądowych), czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął w dniu 23 października 2009 r.
Na koniec wypada zauważyć, że w piśmie z […] sierpnia 2009 r. dokonano wprawdzie pouczenia Strony o treści analizowanego wyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., wskazując na termin 60 dni od dnia wniesienia wezwania (vide: pouczenie na stronie 2 pisma, k. 12 akt administracyjnych), jednakże w piśmie ARiMR z […] listopada 2009 r.
znalazło się ponownie pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. (vide: pouczenie na stronie 3 pisma, k. 5 akt administracyjnych). Pouczenie to uznać należy za błędne, skoro organ udzielając odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie 60 dni od wezwania, informuje stronę o prawie do zaskarżenia pisma z dnia […] sierpnia 2009 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia "niniejszego rozstrzygnięcia". Okoliczności te mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który strona może złożyć wraz ze skargą.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.