Sygnatura:
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne:
Odrzucenie skargi
Skarżony organ:
Burmistrz Miasta
Data:
2010-02-09
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Treść wyniku:
Odrzucono skargę
Sędziowie:
Ryszard Maliszewski /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Dnia 18 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.Ż. na zarządzenie Burmistrza Miasta Giżycko z dnia 29 stycznia 2010 roku Nr 270/2010 w przedmiocie: zatwierdzenia podziału środków finansowych na realizację zadań publicznych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie wyroku
Burmistrz Miasta Giżycko zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2010r., nr 270/2010 zatwierdził podział środków finansowych na realizację zadań publicznych w roku 2010.
W dniu 1 lutego 2010r. (data wpływu pisma do Urzędu Miejskiego w G. – potwierdzona przez skarżącego w skardze) I.Ż. wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa dokonanego przedmiotowym zarządzeniem. Jednocześnie w tym samym dniu (data wpływu pisma do Urzędu Miejskiego w G. – potwierdzona przez Burmistrza w odpowiedzi na skargę) skarżący wniósł skargę na przedmiotowe zarządzenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się stwierdzenia wydania zarządzenia z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia skargi w tym samym dniu co wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i w związku z tym niedotrzymanie 30-dniowego terminu na udzielenie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) – zwanej dalej u.s.g. Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką dopuszczalności skargi opartej na tym przepisie jest poprzedzenie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie powinno być bezskuteczne. O bezskuteczności wezwania można mówić, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak również gdy organ gminy nie zajął stanowisk w sprawie i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Przy czym skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania, jeżeli organ nie uwzględnił wezwania (uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3 poz. 60).
Wątpliwości dotyczące terminu wnoszenia takiej skargi zostały wyjaśnione
przez Naczelny Sąd Administracyjny w przytoczonej wyżej uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, w której stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Przywołany w uchwale przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ustanawia zasadę, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni do dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Zostały zatem ustanowione dwa terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i jest liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), natomiast drugi termin dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i jest liczony od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Oba terminy są terminami procesowymi, przy czym pierwszy z nich liczony jest od zdarzenia jakim jest doręczenie odpowiedzi na wezwanie, zaś drugi od zdarzenia jakim jest doręczenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Art. 111 § 2 kodeksu cywilnego stanowi, że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Przenosząc tę zasadę na terminy ustanowione w art. 53 § 2 p.p.s.a. przyjąć należy, że początkiem terminu do wniesienia skargi przewidzianej w art. 101 u.s.g. w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest dzień następny po otrzymaniu odpowiedzi, zaś początkiem terminu 60-dniowego jest dzień następny po dniu doręczenia tego wezwania organowi (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 3.10.2008r., II SA/Rz 482/08, Lex nr 504617).
Tymczasem skarżący jednocześnie w dniu 1 lutego 2010r. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i skargę do sądu. Skarga wniesiona w ten sposób jest niedopuszczalna, bowiem nie został zachowany termin do jej wniesienia (wniesienie przedwczesne). To zaś obliguje Sąd do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1
pkt 6 p.p.s.a.