Sygnatura:
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Sygn. powiązane: II SA/Sz 351/08
Skarżony organ:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Data:
2010-01-11
Sąd:
Naczelny Sąd Administracyjny
Treść wyniku:
Oddalono zażalenie
Sędziowie:
Małgorzata Korycińska /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 351/08 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie za skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia […] marca 2008 r., nr […] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie wyroku
J. G. (dalej także: skarżący) domagał się od Sądu I instancji przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 13 listopada 2009 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie urzędowego formularza PPF, zgodnie z wymogiem przewidzianym w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W piśmie podano, że wezwanie powinno zostać wykonane w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Druk formularza został nadesłany w załączeniu i doręczony skarżącemu w dniu 20 listopada 2009 r. wraz z wezwaniem. Wobec bezskutecznego upływu terminu zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2009 r. Sąd I instancji na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie J. G. wniósł o jego uchylenie w całości i zmianę. W uzasadnieniu podał, że jego dramatyczna sytuacja materialna i zdrowotna została potwierdzona oświadczeniem, którego Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił. Dlatego też, w ocenie skarżącego, jego zażalenie należy uznać za zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, który powinien zawierać oświadczenie wnioskodawcy, obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a nadto wniosek ten winien być złożony na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), którego wzór ustalono w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF" dla wniosków o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określono w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W świetle zacytowanych przepisów, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być złożony na innym formularzu.
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji dokonał wszystkich wymaganych prawem czynności, a o terminie i skutkach niedopełnienia wymogów określonych przepisami skarżący został pouczony, co wynika z treści wezwania oraz pouczenia zawartych w piśmie z dnia 13 listopada 2009 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych poprzez nadesłanie wypełnionego wniosku PPF. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zasadnie na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Na marginesie należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji jako przyczynę pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w treści uzasadnienia zarządzenia z dnia 16 grudnia 2009 r. wskazał upływ terminu do "wypełnienia" formularza wniosku, podczas, gdy termin ten wyznaczony został do jego złożenia. Jest to jednak uchybienie Sądu, które nie miało wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż z akt sprawy (k. 164 akt WSA) wynika prawidłowe pouczenie skarżącego o złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.