Sygnatura:
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne:
Inne
Sygn. powiązane: I OZ 31/10
Skarżony organ:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Data:
2009-03-06
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Sędziowie:
Lucyna Picho /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. S. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie skargi na działanie organu p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego D. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych.
Uzasadnienie wyroku
Wyznaczony z urzędu do reprezentowania interesów W. K. radca prawny D. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która obejmowała sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania.
We wniosku tym pełnomocnik poinformował również, że koszty te nie zostały przez stronę pokryte.
W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje:
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.