Sygnatura:
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne:
Odrzucenie skargi
Skarżony organ:
Komendant Policji
Data:
2010-01-21
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Odrzucono skargę
Sędziowie:
Przemysław Szustakiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. C. na bezczynność […] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia […] stycznia 2009 r. postanawia: – odrzucić skargę –
Uzasadnienie wyroku
S. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność […] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. w przedmiocie rozpoznania jego pisma z dnia […] stycznia 2009 r. W powyższym piśmie zawarty był wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w G. w sprawie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę organu wniósł o jej oddalenie.
Następnie w dniu […] grudnia 2009 r. organ przedstawił Sądowi oświadczenie skarżącego z dnia […] grudnia 2009 r., w którym skarżący stwierdził, iż jego pismo z dnia […] stycznia 2009 r. należy traktować jako zażalenie określone w art. 37 kpa, mające na celu zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w G. do rozpoznania wniosku o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie S. C. przedmiotem skargi uczynił bezczynność […] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia […] stycznia 2009 r., dotyczącego bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w G. Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Wyjaśnienia wymaga, iż uregulowane powyższym przepisem zażalenie jest swoistym środkiem prawnym przysługującym stronie na zachowanie się organu administracji publicznej. Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Jest to postępowanie incydentalne w toku wszczętego postępowania, które nie zostało zakończone. Stąd skarga na bezczynność organu w przedmiocie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.