Sygnatura:
6153 Warunki zabudowy terenu
Hasła tematyczne:
Przywrócenie terminu
Skarżony organ:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Data:
2010-02-02
Sąd:
Naczelny Sąd Administracyjny
Treść wyniku:
Oddalono zażalenie
Sędziowie:
Wiesław Kisiel /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Dnia 17 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 grudnia 2009 r., II SA/Lu 681/09 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia […] września 2009 r., nr […] w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie wyroku
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r., II SA/Lu 681/09, odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej zwana "Spółką") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia […] września 2009 r., nr […] w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu.Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2009 r. (doręczonymi w dniu 13 listopada 2009 r.) Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu 20 listopada 2009 r. (tj. w piątek).Pismami złożonymi w dniu 23 listopada 2009 r. Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie dokonując stosownej wpłaty i składając wymagane odpisy skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż termin do wykonania wezwań nie został dochowany z uwagi na przypadkowe zniszczenie pisma Sądu poprzez zalanie go płynem w dniu 19 listopada 2009 r., co spowodowało, że nie można odczytać treści pism Sądu.W ocenie Sądu I. instancji strona skarżąca nie wykazała, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowych w zakreślonym przez Sąd terminie.Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do dokonania czynności poza ogólnikowym stwierdzeniem o zniszczeniu pism skierowanych do strony nie zawiera żadnego wskazania czy zniszczenie nastąpiło wskutek niewłaściwego przechowywania pisma czy też zdarzenia losowego nie będącego efektem zaniedbania strony. Strona skarżąca winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna.Ponadto w ocenie Sądu nie można przyjąć, że zniszczenie pisma (przyjmując nawet iż taka okoliczność wystąpiła) stanowiło przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia. Zniszczenie pism skierowanych do strony nastąpiło w dniu 19 listopada 2009 r., dzień przed terminem do wykonania wezwań. Skarżąca w związku z tym dysponowała odpowiednim okresem czasu do ustalenia treści skierowanych do niej pism. Podmiot powołany do reprezentowania Spółki i należycie dbający o jej interesy powinien wykazując się należytą starannością podjąć wszelkie niezbędne kroki celem zrekonstruowania treści pisma o ile nie zapoznał się z nimi wcześniej. Wystarczającym w tym zakresie było bądź telefoniczne skontaktowanie się z sekretariatem Sądu celem uzyskania stosownych informacji na temat podjętych w postępowaniu czynności bądź osobiste stawiennictwo w siedzibie Sądu celem wglądu do akt sprawy, co uwzględniając miejsce siedziby Spółki nie mogło stanowić istotnej niedogodności.W zażaleniu na powyższe postanowienie […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. zarzuciło naruszenie art.87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a") przez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że zniszczenie pisma nastąpiło bez jej winy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin (art.86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. 2002 nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a"). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art.87 § 1 i 2 P.p.s.a.).Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, co jak wykazał Sąd I. instancji nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że okoliczności niniejszej sprawy uniemożliwiają przyjęcie braku winy Spółki przy uchybieniu terminu. Okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, nie uprawdopodabniają zaistnienia przesłanek z art.86 § 1 P.p.s.a. Usunięcie skutków zniszczenia wezwania sądowego było możliwe przy zachowaniu przeciętnej staranności, dlatego zwłoki w uzupełnieniu braków fiskalnych i formalnych skargi nie można było uznać za niezawinioną.W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odpowiada prawu.Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.