Sygnatura:
6550
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Data:
2010-04-22
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Przyznano prawo pomocy w części
Sędziowie:
Anna Michałowska /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia … marca 2010 r. Nr … w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych;

Uzasadnienie wyroku

W dniu … maja 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wystąpił z wnioskiem – na urzędowym formularzu PPF – o przyznanie prawa pomocy. W dniu … czerwca 2010 r. skarżący sprecyzował, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż nie posiada żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego, płody rolne przeznacza na własne potrzeby. Prowadzi sam gospodarstwo domowe, nie ma dzieci, jest schorowany. Posiada dom drewniany o pow. … m² z … r. oraz nieruchomość rolną … ha … klasy, … ha nieużytków oraz … ha lasu. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Z tytuł dopłat do gruntów otrzymuje … zł miesięcznie, które przeznacza na koszty utrzymania gospodarstwa. Skarżący musi kupować leki oraz ponosi koszty leczenia. Do wniosku przedłożył zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia oraz faktury dokumentujące zakup leków.Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ustawy p.p.s.a. – ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.W myśl art. 245 §1 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z §3 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (…). Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do takich osób zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i pozwalają zaspokoić tylko ich podstawowe potrzeby życiowe.Sytuacja materialna skarżącego jest na tyle trudna, iż uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienia od obciążającego go na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi (w kwocie 113 zł.), jak i od pozostałych mogących wystąpić w przyszłości kosztów sądowych. Złożone oświadczenia potwierdzają wysokość dochodów skarżącego, które pozwalają wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych.W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Powrót do