Sygnatura:
645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601 644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Data:
2010-03-11
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Zwolniono od kosztów sądowych
Sędziowie:
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia […] grudnia 2009 r. znak: […] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadnienie wyroku
W dniu 2 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. K. w którym wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił J.K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.W dniu 21 czerwca 2010 r. wpłynął sprzeciw wnioskodawczyni na ww. postanowienie. W sprzeciwie wnioskodawczyni podniosła, że w wydanym postanowieniu nie uwzględniono, że świadczenie emerytalne, które otrzymuje musi jej starczyć nie tylko na pokrycie kosztów mieszkania i lekarstw. Wnioskodawczyni wskazała, że powoływane w postanowieniu twierdzenia, iż koszty te są rozkładane na nią i jej rodzinę są bezpodstawne, gdyż syn z nią nie mieszka i nie łoży na utrzymanie. Ponadto wnioskodawczyni podniosła, iż nie uwzględniono kwestii spłacanych przez nią kredytów, które powodują, iż nawet suma 600,00 złotych nie jest tą, która pozostaje jej na życie.W niniejszej sprawie zważono, co następuje:Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.W myśl art. 246 § 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.Oceniając dane przedstawione w formularzu, a zwłaszcza podane w sprzeciwie uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżąca podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty w wysokości 1.338,32 złotych miesięcznie. Nie wskazała posiadania majątku. Podała, że miesięczne koszty utrzymania kształtują się na poziomie: leki 300,00 złotych, woda, gaz, ścieki, śmieci – około 400 złotych.W sprzeciwie wnioskodawczyni podkreśliła, że syn nie mieszka razem z nią i nie łoży na utrzymanie. Ponadto wnioskodawczyni podała, że spłaca kredyt w wysokości ok. 200,00 złotych miesięcznie. Na potwierdzenie powyższego wnioskodawczyni załączyła kserokopie wpłat miesięcznych.Mając na względzie powyższe, a zwłaszcza informacje podane przez wnioskodawczynię w sprzeciwie uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu.Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.