Sygnatura:
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne:
Inne
Skarżony organ:
Dyrektor Izby Skarbowej
Data:
2010-07-26
Sąd:
Naczelny Sąd Administracyjny
Treść wyniku:
Oddalono zażalenie
Sędziowie:
Jadwiga Danuta Mróz /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) – Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 48/10 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 11 stycznia 2010 r. nr […] przedmiocie wyjaśnienia treści uzasadnienia postanowienia postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie wyroku
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W przedłożonym na formularzu – wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, jako uzasadnienie wniosku strona przedstawiła zarzuty wobec organu podatkowego. Przedstawiając swoją sytuację materialną i rodzinną wskazała, że pozostaje na utrzymaniu ojca, który utrzymuje się z emerytury. Dodatkowo podała, że korzysta z pomocy przyjaciół i znajomych. Oświadczyła, że jest osobą bezrobotną i poszukuje pracy oraz, że nie posiada żadnych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności.W odpowiedzi na pismo wzywające do przedłożenia dokumentów źródłowych obrazujących możliwości płatnicze wnioskującej oraz jej ojca, ograniczyła się do podtrzymania dotychczasowych twierdzeń o braku dochodów. Wyjaśniła, że kopia zeznania podatkowego za 2008 rok pozostaje do wglądu w urzędzie skarbowym, jak również, że nie upłynął termin do rozliczenia dochodów uzyskanych w roku ubiegłym. Odnośnie lokalu mieszkalnego oświadczyła, że stanowi on własność ojca, przy czym zainteresowana nie dysponuje wiedzą o jego dochodach i stanie oszczędności, gdyż te dane jej nie dotyczą.Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie uzasadniając, że przedstawione informacje oraz dokumenty nie zawierają dostatecznych danych, koniecznych do oceny rzeczywistych możliwości płatniczych zainteresowanej. Po ponownym (na skutek sprzeciwu) rozpoznaniu wniosku strony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 48/10 odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stwierdzając, że w odpowiedziach na wezwania skarżąca ograniczyła się do lakonicznych wypowiedzi na temat okoliczności, będących przedmiotem wezwań. Mimo, iż powoływała się na fakt, iż pozostaje na utrzymaniu ojca nie przedstawiła żadnych dokumentów ani oświadczeń obrazujących jego dochody. Brak pełnej wiedzy na temat sytuacji finansowej skarżącej z powodu nienadesłania niezbędnych dokumentów, uniemożliwił – zdaniem Sądu I instancji- dokonanie obiektywnej, wszechstronnej i właściwej oceny możliwości finansowych skarżącej.W świetle powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, w uzasadnieniu ponawiając argumentację przedstawioną już wcześniej we wniosku oraz sprzeciwie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jestw stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym, to do Sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena czy takie okoliczności zachodzą. Podkreślić należy także, iż w swojej ocenie Sąd związany jest granicami wytyczonymi przez art. 199 P.p.s.a., tj. zasadą ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 P.p.s.a., spoczywa na stronie składającej wniosek. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. Strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy składa na urzędowym formularzu stosowny wniosek (art. 252 § 2 P.p.s.a.), który ma na celu ogólne zobrazowanie jej sytuacji majątkowej, rodzinnej, finansowej. Jednakże w razie pojawienia się wątpliwości co do przedstawionych na formularzu danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, sąd administracyjny może na podstawie art. 255 P.p.s.a. wezwać stronę do złożenia dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, stanu rodzinnego i dochodów. Czynności określone w art. 255 P.p.s.a. podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji – podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania. W interesie strony leży bowiem przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Niedostarczenie żądanych przez sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, mało czytelny, wybiórczy powoduje, że oświadczenie pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Z naruszeniem spoczywającego na stronie obowiązku, składająca wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wykazała i nie udokumentowała okoliczności podnoszonych na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. A zatem skoro strona, pomimo dwukrotnego wezwania, nie przedstawiła dokumentów, które uprawdopodobniłyby, że jej sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie wniosku, to Sąd I instancji miał pełne podstawy ocenić wniosek jako niezasadny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca oprócz stwierdzeń, że nie posiada żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu ojca emeryta i korzysta z pomocy przyjaciół uchylała się od przedstawienia rzetelnych informacji pozwalających ustalić jej sytuację finansową. Nie przedłożyła zeznań podatkowych zarówno za w 2008 r. jak i 2009 r., informacji obrazujących dochody i wydatki ojca w związku z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego, pomocy znajomych z której korzysta. Wobec tego Sąd I instancji zasadnie przyjął, że w rozpoznawanej sprawie brak pełnej wiedzy uniemożliwia dokonanie wszechstronnej i właściwej oceny możliwości finansowych skarżącej a tym samym brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że skarżąca jest osobą, której sytuacja materialna uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ponadto strona nie wskazała w treści zażalenia nowych okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, ani też naruszenia prawa przez Sąd I instancji, które mogłoby być przyczyną uchylenia zakwestionowanego postanowienia. Natomiast odmienna – od prezentowanej przez Sąd I instancji – ocena sytuacji, bez uzasadnienia tej oceny i wskazania przyczyn wadliwości poglądu Sądu I instancji, nie mogła być przyczyną uwzględnienia zażalenia.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 i art. 184 P.p.s.a., oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.