II SA/Łd 630/10 – Postanowienie WSA w Łodzi


Sygnatura:
6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Data:
2010-06-30
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Treść wyniku:
Przyznano prawo pomocy w całości
Sędziowie:
Leszek Foryś /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Dnia 7 lipca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej odmawiającej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać C.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. LF

Uzasadnienie wyroku

II SA/Łd 630/10UzasadnienieC.G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej odmawiającej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż C.G. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem M.G. Skarżąca utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 735,86 zł. Mąż skarżącej otrzymuje emeryturę w kwocie 813,96 zł. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, oprócz samochodu osobowego Peugeot 950 z 1994 r. Wskazała przy tym, że mieszają z mężem u córki, a całe życie pracowali na roli. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jest inwalidą I grupy, a mąż inwalidą I grupy. Stwierdziła, że nie stać jej na porycie kosztów sądowych oraz wynajęcie adwokata. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.Referendarz sądowy zważył, co następuje:Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. C.G. nie jest bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę niewielkie dochody, uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.LF