II SA/Rz 578/10 – Postanowienie WSA w Rzeszowie


Sygnatura:
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne:
Budowlane prawoWstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ:
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Data:
2010-06-25
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Treść wyniku:
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Sędziowie:
Jerzy Solarski /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P., M. P., B. K. – B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia […] maja 2010 r., nr […] w przedmiocie nakazu odprowadzenia wód opadowych na skutek wniosku skarżącej B. K.- B. o wstrzymanie wykonania tej decyzji – p o s t a n a w i a – wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wyroku

II SA/Rz 578/10U Z A S A D N I E N I EDecyzją z dnia […] maja 2010 r., nr […]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia […] grudnia 2009 r., nr […] nakazującej B. K.- B. w pkt 1) doprowadzenie do stanu prawidłowego odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 510/4 obr 215 w R. tj. rurę spustową przy garażu odprowadzającą wody opadowe z dachu w.w. obiektu budowlanego odłączając od instalacji podziemnej, wykonanie jej zakończenia zapewniające odprowadzenie wód opadowych przy ścianie budynku na teren własnej działki, jednocześnie w pkt 2) zdemontowanie przyłącza podziemnego (rurę odpływową) na działce nr 510/4, nr 511/2 obr 215 odprowadzającą wodę z odwodnienia liniowego do rowka na działce nr 511/2 obr 215 i zabetonowanie otworu odpływowego z odwodnienia liniowego w miejscu po zdemontowanej rurze odpływowej.W skardze B. K. –B. reprezentowanej przez radcę prawnego P. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Jako przyczynę swojego żądania pełnomocnik skarżącej wskazał, że w przedmiotowej sprawie przywrócenie przez skarżącą kanalizacji deszczowej, do stanu pozwalającego prawidłowo odprowadzać wodę opadową powoduje poniesienie przez nią znacznych środków pieniężnych jak również problemy prawne. Podniósł, że prace do których skarżąca została zobowiązana należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, dlatego koszt wykonania tych prac jest znaczny i stanowi dla strony spory wydatek. Zwrócił uwagę na możliwość powstania po stronie skarżącej szkody związanej ze zdemontowaniem urządzeń. W ocenie pełnomocnika istnieje duże prawdopodobieństwo uchylenie zaskarżonej decyzji, stąd wniosek o wstrzymanie znajduje uzasadnienie.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można bowiemw odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006,Lex Polonica nr 1241556).Doprowadzenie przez skarżącą B. K. – B. do stanu prawidłowego odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku mieszkalnego, zgodnie z zaskarżoną decyzją, może istotnie spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Następstwa zaskarżonej decyzji bowiem raz zaistniałe, mogą rzeczywiście spowodować istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego (sprzed dokonania nakazu) może nastąpić po dłuższym czasie lub znacznym nakładzie sił i środków.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.