Sygnatura:
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Dyrektor Izby Skarbowej
Data:
2010-10-08
Sąd:
Naczelny Sąd Administracyjny
Treść wyniku:
Oddalono zażalenie
Sędziowie:
Grażyna Jarmasz /przewodniczący sprawozdawca/
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P. H. U. "P. P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1009/09 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego r., sygn. akt III SA/Gl 1009/09 w sprawie ze skargi P. P. H. U. "P. P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 lipca 2009 r. nr […] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie wyroku
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1009/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił P. P. H. U. "P. P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w Z. (dalej Spółka lub Skarżąca) zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy.Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu, że kwestia prawa pomocy w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 lipca 2009 r. była już rozpoznawana przez WSA w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy mógł zatem być potraktowany tylko jako wniosek o uchylenie lub o zmianę postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy.WSA w Gliwicach stwierdził jednak, że wniosek ten nie zawierał żadnych nowych okoliczności, które miałyby takie znaczenie dla sprawy, aby przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie było uzasadnione. Sąd stwierdził tym samym, że nie straciły na aktualności rozważania odnośnie sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych Spółki, zawarte w poprzednim prawomocnym postanowieniu z dnia 22 lutego 2010 r.W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie i zwolnienie jej z kosztów sądowych.W uzasadnieniu zażalenia Spółka podkreśliła, że Sąd od dwóch lat ma możliwość obserwacji jej sytuacji finansowej, z której wynika, że Spółka została pozbawiona środków finansowych i nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Podniosła, że nie prowadzi działalności gospodarczej, która została "zablokowana przez przestępcze działania organów sądowych, prokuratorskich, policyjnych i skarbowych" oraz, że funkcjonuje tylko dzięki pożyczkom celowym jednego z wierzycieli. Wskazała także na postanowienia wydane w innych sprawach, w których prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie należy zauważyć, że kwestia przyznania Spółce prawa pomocy na tle rozpatrywanej sprawy była już przedmiotem postanowień zarówno WSA w Gliwicach, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego.W związku z powyższym ponowny wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany i oceniony pod kątem zmiany okoliczności, jakie zaszły od czasu rozpoznania pierwszego wniosku.Zgodnie bowiem z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.Oceniając ponowny wniosek Spółki, przez pryzmat przesłanek wynikających z powyższego przepisu, należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że wniosek ten powielał argumentację, jaką zawierał wniosek wcześniejszy. Argumentacja ta, jak wyżej wspomniano, została już oceniona, zaś ocena ta zweryfikowana w toku postępowania instancyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.Prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował powyższy przepis, uznając, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 22 lutego 2010 r., ponieważ argumentacja wniosku o zmianę tego orzeczenia nie różniła się od poprzedniej, podnoszonej w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy, i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności, a tym bardziej taką, której waga przemawiałaby za zmianą dotychczasowego rozstrzygnięcia i przyznaniem Spółce prawa pomocy w żądanym zakresie.Zauważyć należy, że Spółka również w treści zażalenia nie podniosła jakichkolwiek argumentów wskazujących na taką zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia z dnia 22 lutego 2010 r., które uzasadniałaby zmianę tego orzeczenia. Zażalenie Spółki zawiera wiele stwierdzeń nie mogących mieć wpływu na rozstrzygnięcie kwestii możliwości bądź nie, ponoszenia kosztów sądowych, twierdzeń, które nic nowego nie wnoszą do sprawy. W szczególności, nie można zgodzić się z poglądem wyrażonym w zażaleniu, że okoliczność przyznania Spółce prawa pomocy w czternastu sprawach może być argumentem jednoznacznie przemawiającym za przyznaniem prawa pomocy w niniejszej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołane przez Spółkę rozstrzygnięcia nie mogą mieć nawet waloru pomocniczego, gdyż opierają się one na stanach faktycznych obejmujących stan majątkowy Spółki sprzed 2 lub 3 lat.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia należało, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.