I SA/Gd 488/10 – Postanowienie WSA w Gdańsku


Sygnatura:
6111 Podatek akcyzowy6560
Hasła tematyczne:
Właściwość sądu
Skarżony organ:
Minister Finansów
Data:
2010-05-25
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Treść wyniku:
Oddalono wniosek
Sędziowie:
Irena Wesołowska /przewodniczący/Małgorzata Tomaszewska /sprawozdawca/Ewa Wojtynowska

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Orska, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia […] Nr […] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek pełnomocnika Ministra Finansów o przekazanie sprawy według właściwości do WSA w Warszawie.

Uzasadnienie wyroku

Pismem z dnia 17 kwietnia 2010 r. A SA, działając przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia […] w zakresie podatku akcyzowego.Sprawa z w/w skargi została zarejestrowana w WSA w Gdańsku pod sygn. akt I SA/Gd 488/10.Termin rozprawy wyznaczono dla niej na dzień 15 września 2010 r.Na rozprawie pełnomocnik Ministra Finansów wniósł o przekazanie niniejszej sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, gdyż przedmiotem skargi jest zmiana interpretacji indywidualnej dokonanej na podstawie art. 14e Ordynacji Podatkowej (ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Dz. U. 2005 K 8 poz.60).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Przepis art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.Od ww. zasady przewidziano jednak wyjątek. Otóż stosownie do § 3 powoływanego przepisu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.Należy zauważyć, że na podstawie cytowanego przepisu zostało wydane Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016; powoływane dalej jako "rozporządzenie z 28 sierpnia 2008 r."), które weszło w życie z dniem 11 października 2008 r.Stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 sierpnia 2008 r. rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.Z powyższych regulacji wynika zatem, że WSA w Warszawie, nie jest sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy. Z uwagi na fakt, że skarżąca ma siedzibę w G. – zgodnie z § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652, ze zm.; dalej "rozporządzenie z 25 kwietnia 2003 r.") – właściwym miejscowo do rozpoznania ww. skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.Dla prawidłowości przekazania sprawy do rozpoznania przez WSA w Gdańsku nie ma znaczenia fakt, iż przedmiotem skargi nie jest interpretacja indywidualna wydana na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej lecz zmiana tej interpretacji, w podstawie prawnej której wskazano art. 14e tej ustawy. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż powoływany już § 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 sierpnia 2008 r. – który stanowi podstawę do przekazania sprawy – stanowi, iż przekazaniu podlegają sprawy z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczące wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej.W ocenie Sądu brzmienie tego przepisu wskazuje, iż przekazaniu do właściwych miejscowo wojewódzkich sądów administracyjnych podlegają wszystkie sprawy związane z wydawaniem indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej. Są to zatem zarówno sprawy ze skarg na interpretacje wydane na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej, sprawy ze skarg na zmiany tych interpretacji wydane na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej (tak jak w niniejszej sprawie) czy też sprawy ze skarg na postanowienia o pozostawieniu wniosków o wydanie interpretacji bez rozpoznania. Przepis § 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 sierpnia 2008 r. wskazuje więc pewną kategorię spraw podlegającą przekazaniu – nie odnosi się on natomiast wyłącznie do jednego rodzaju rozstrzygnięcia podejmowanego w ramach tej kategorii spraw.Powyższe jest zgodne z celem wydania rozporządzenia z 28 sierpnia 2008 r., którym było przekazanie wszystkich spraw związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych sądom właściwym z uwagi na miejsce zamieszkania lub siedziby strony skarżącej.W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.