Sygnatura:
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne:
Prawo pomocy
Skarżony organ:
Dyrektor Izby Celnej
Data:
2010-03-25
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Treść wyniku:
Zwolniono od uiszczenia wpisu
Sędziowie:
Jacek Niedzielski /przewodniczący sprawozdawca/

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2010 r. wniosku "E" sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia […] r. nr […] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2005 r. p o s t a n a w i a 1. Zwolnić skarżącą Spółkę od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. 2. W pozostałym zakresie wniosek oddalić.

Uzasadnienie wyroku

Skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Go 238/10. Wraz z wniesioną skargą kasacyjną, złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku wniesienia wpisu od skargi kasacyjnej. We wniosku skarżąca wskazała, że nie dysponuje aktualnie środkami i majątkiem pozwalającym na wniesienie opłat sądowych, nie prowadzi działalności handlowej, ponieważ organ podatkowy prowadzi egzekucję wydanych decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Na wstępie wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 maja 2010 r. zwolnił skarżącą spółkę od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił.W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że stosownie do art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co stanowi jego zakres całkowity w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a.Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Zgodnie z § 4 cytowanego artykułu częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.Zaś, przepis art. 246 § 2 P.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie prawnej (a taką jest skarżąca), a także jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.Zatem, zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe i jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych na sfinansowanie kosztów sądowych.Z cyt. wyżej art. 246 § 2 P.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (por. post. NSA z 6 października 2004 r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005 r. z. 1 poz. 8). Okoliczności wskazane w tym wniosku należy uzasadnić i uprawdopodobnić, a uznanie czy to nastąpiło należy do oceny sądu. Świadczy o tym użycie we wskazanym przepisie zwrotu "gdy wykaże". Podkreślić przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy osobom prawnym i innym jednostkom organizacyjnym, przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 246 § 2 pkt 1 i 2 P.p.s.a., nie ma charakteru obowiązującego. Sąd bowiem może, a nie musi, przyznać taką pomoc, gdy w oparciu o powyższy przepis uzna, że zachodzi taka potrzeba, szczególnie w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu.Godzi się też zauważyć, że zła sytuacja majątkowa osoby prawnej, która prowadzi bieżącą działalność gospodarczą, sama przez się nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Koszty sądowe należy postrzegać jako normalne koszty działalności gospodarczej, bowiem dochodzenie swoich praw przed sądem jest elementem tej działalności i wymaga na równi z koniecznością zapewnienia środków na bieżącą działalność, także zapewnienia środków na ich dochodzenie. Wydatki na koszty sądowe powinny być traktowane jako wydatki niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej. W działalności gospodarczej występują różnego rodzaju zobowiązania, które wiążą się z koniecznością ponoszenia wydatków finansowych. Do takich zaliczają się również wydatki sądowe konieczne do dochodzenia swoich praw m.in. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wydatki te należy traktować na równi z innymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej. Inne potraktowanie kosztów sądowych oznaczałoby nieuzasadnione preferowanie jednych wydatków przed innymi. Zwolnienie w takiej sytuacji od kosztów sądowych prowadziłoby do kredytowania na uprzywilejowanych warunkach każdego, kto uzna, że wydatki związane stricte z bieżącą działalnością są bardziej istotne niż te, które służą ochronie interesów w postępowaniu przed sądem.Mając na względzie powyższe zasady, w oparciu o złożone przez skarżącą Spółkę dokumenty, jak też z uwagi na okoliczności sprawy, w szczególności sytuację finansową i majątkową skarżącej Spółki, co związane jest z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej, Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi.Sąd podkreślił również, że o tym, iż spółka nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania przekonuje także okoliczność prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej i dokonane zajęcia wszystkich posiadanych przez Spółkę rachunków bankowych, należności od dostawców, towarów handlowych, jak również zestawienie obrotów dokonanych w 2010 r. i jego spadek w porównaniu do poprzednich okresów rozliczeniowych, jak również decyzja Naczelnika Urzędu Celnego o cofnięciu skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący z powodu powstania zaległości w podatku akcyzowym, co bez wątpienia będzie miało wpływ na pogorszenie, i tak złej, sytuacji finansowej.Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że sytuacja skarżącej nie uległa zmianie ( poprawie ). Tym samym zasadne jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.Mając zatem na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.