Sygnatura:
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne:
Inne
Skarżony organ:
Dyrektor Izby Celnej
Data:
2008-11-28
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Treść wyniku:
Oddalono skargę
Sędziowie:
Danuta KuchtaEwa Rojek /sprawozdawca/Maria Grabowska /przewodniczący/

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009r. sprawy ze skargi L.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia […] nr […] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. oddala skargę.

Uzasadnienie wyroku

ISA/Ke 435/08UzasadnienieZaskarżoną decyzją nr. […] z dnia […]. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia […]. nr. […]odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia […]Ne[…] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że ostateczną decyzją z dnia […] Nr. […]Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił należności powstałe wobec samochodu osobowego R. C. o numerze nadwozia […] oraz ustalił odsetki.Pismem z dnia 26 maja 2008r. L. S. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K.. Podniósł, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa procesowego. Naruszenie to zdaniem wnioskującego polegało na pominięciu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia kwestii związanych z postanowieniem Sądu Rejonowego wydanym w sprawie IIKs 23/03 mimo, iż postępowanie w sprawie należności celnych zawieszone zostało do czasu ukończenia tejże sprawy. Nadto rażącego naruszenia prawa wnioskujący dopatrywał się w prowadzeniu postępowania sprzecznie z zasadą zaufania podatnika do organów podatkowych, oraz niewyjaśnienia wszystkich okoliczności jakimi kierował się organ przy wydaniu rozstrzygnięcia.Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności organ wskazał że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 19.III.2004r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Oznacza to, że w sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 9.I.1997r. Kodeks celny( tekst jedn. Dz.U. z 2001r. nr. 75 poz. 802, ze zm.). W ostatecznej decyzji z dnia 19.XI.2004r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. stwierdził, że dług celny w stosunku do przedmiotowego samochodu powstał w dniu 3 października 2003r. Stosownie do art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Skoro w sprawie niniejszej trzyletni termin od dnia powstania długu celnego upłynął w dniu 2 października 2006r. to organ nie mógł wszcząć postępowania nieważnościowego gdyż stanowiłoby to naruszenie art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego.W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skardze L. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 36 ustawy z dnia 19.III.2004r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz.U. Nr. 68 poz. 623). Zdaniem skarżącego przepis ten jednoznacznie wskazuje, że do postępowań niezakończonych przed dniem 1 maja 2004r.( a sytuacja taka miała miejsce w sprawie) czynności podejmowane po tej dacie wykonywane są zgodnie z przepisami obowiązującymi do dnia uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej. Zdaniem skarżącego oznacza to, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po dniu 1 maja 2004r. winno być rozpoznawane według nowego stanu prawnego, obowiązującego w dniu złożenia wniosku. Za postępowanie niezakończone należy uznać postępowanie niewszczęte przed tą datą jak to miało miejsce w sprawie niniejszej.Reasumując skarżący zarzucił organowi dokonanie błędnej wykładni art. 36 ustawy z dnia 19.III.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne.W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podnosząc dodatkowo, że art. 36 ustawy z dnia 19.III.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne odnosi się wyłącznie do określenia zakresu czynności jakie mogą być brane pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięcia a nie odnosi się do spraw dotyczących długu celnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zgodnie z art. 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr. 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo, które miało lub w przypadku prawa procesowego mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ( art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm.).Skarga nie jest zasadna gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy w sprawie należało orzekać na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny( Dz.U .01.75.802 ze zm.) czy też na podstawie przepisów ustawy Prawo celne (Dz.U.Nr. 68 poz. 622 za 2004r. ze zm.), która weszła z życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkowstwa w Unii Europejskiej.Prawidłowe jest stanowisko organu, że w sprawie zastosowanie znalazły przepisy ustawy Kodeks celny z dnia 9.I.1997r.Nie jest objęta sporem okoliczność, że dług celny powstał w dniu 3 października 2003r. albowiem okoliczności tej skarżący nie kwestionował. Prawidłowo zatem zgodnie z dyspozycją art. 26 ustawy z dnia 19.III.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz.U. Nr. 68 za 2004r. poz. 623) zastosowanie w sprawie znalazły przepisy ustawy Kodeks celny z dnia 9 stycznia 1997r. Stosownie zaś do art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny nie wszczyna lub odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W sprawie niniejszej trzyletni termin przedawnianie upłynął z dniem 3 października 2006r. ( art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej) nie zaś jak błędnie wskazał organ w dniu 2 października 2006r. Podnieść jednak należy, że błąd organu co wyliczenia ostatniego dnia terminu nie miał jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia albowiem prawidłowo organ odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na upływ zagwarantowanego ustawą terminu.Prawidłowe jest też twierdzenie organu , że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 36 ustawy z dnia 19.III.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne albowiem normuje on inne kwestie procesowe . Z jego dyspozycji wynika bowiem, że jeśli postępowanie wszczęte przed dniem 1.V.2004r. nie zostało do tej daty zakończone to w mocy pozostają czynności podjęte na podstawie wówczas obowiązującej ustawy , o ile zakres przedmiotowy tych czynności jest wymagany do wydania rozstrzygnięcia według ustawy nowej tj. w tym przypadku ustawy z dnia 19.III.2004r. Prawo celne. Z jego treści nie wynika zatem wskazanie do stosowania przepisów ustawy nowej co zdaje się sugerować strona skarżąca.Uzasadniając pogląd, że przepis ten nie miał w sprawie zastosowania wskazać nadto należy, że tyczy on postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem 1.V.2004r.Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zaistniała.Postępowanie nieważnościowe jest jednym z trybów nadzwyczajnynych. W stosunku do postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest postępowaniem odrębnym o czym świadczy choćby dwuinstancyjność rozpoznania. Wbrew twierdzeniem skargi przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia 26 maja 2008r. co już , (pomijając zakres przedmiotowy przepisu) eliminuje możliwość zastosowania art. 36 cyt. wyżej ustawy.Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 36 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.