Sygnatura:
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne:
Policja
Skarżony organ:
Komendant Policji
Data:
2009-07-27
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Treść wyniku:
Oddalono skargę
Sędziowie:
Jolanta Ewa Wojtyna /sprawozdawca/
Magdalena Józefczyk. /przewodniczący/
Ryszard Bryk

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Ryszard Bryk WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. J. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia […] maja 2009 r., Nr […] w przedmiocie przewinienia dyscyplinarnego -skargę oddala-
Uzasadnienie: Orzeczeniem Nr […] znak: […] z dnia […] maja 2009r. Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu odwołania K. J. od orzeczenia Nr […] Komendanta Powiatowego Policji z dnia […] kwietnia 2009r. – działając na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), utrzymał je w mocy.
Powołanym orzeczeniem z dnia […] kwietnia 2009r. Komendant Powiatowy Policji uznał asp. K. J. – dzielnicowego Rewiru Dzielnicowych w C. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na tym, że dniu 27 grudnia 2008r. w godzinach od 22.00 do 22.40 zaniechał on czynności służbowych poprzez niewykonanie polecenia służby obchodowo-patrolowej od godz. 22.00 zawartego
w "Książce Służby Rewiru Dzielnicowych w C." wydanego przez Kierownika Rewiru Dzielnicowych – asp. M. K. tj. czynu określonego w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 15 ust. 2 Zarządzenia Nr 528 Komendanta Głównego Policji z dnia 6 czerwca 2007r. w sprawie form i metod wykonywania zadań przez dzielnicowego i kierownika rewiru dzielnicowych (Dz. Urz. KGP Nr 12, poz. 95). Orzeczeniem tym K. J. został również uznany za winnego popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na tym, że w dniu 27 grudnia 2008r. w trakcie pełnienia służby nieprawidłowo wykonywał czynności służbowe w ten sposób, że nie dokonywał zapisów w notatniku służbowym w trakcie lub bezpośrednio po wykonaniu czynności służbowej a dokonane w notatniku służbowym zapisy były nieczytelne oraz, że nie dokonał w sposób skrócony zapisu czynności służbowych tj. legitymowań przeprowadzonych przez mł. asp. A. K. tzn. czynu określonego w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 4 ust. 5 i ust. 6 Wytycznych Nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007r. w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych (Dz. Urz. KGP Nr 13, poz. 104). Jednocześnie Komendant odstąpił od ukarania wyżej wymienionego za powyższe czyny.
Orzeczenie to zapadło na skutek orzeczenia Nr […] (znak: […]) Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia […] marca 2009r., które uchylało poprzednie orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji Nr […] z dnia […] lutego 2009r. z uwagi na naruszenie art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji stanowiącego o tym, że orzeczenie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz przekazywało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Odwołanie od orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji z dnia […] kwietnia 2009r. złożył K. J. wnosząc o jego uchylenie w całości i uniewinnienie od obydwu stawianych zarzutów z powodu rażącego naruszenia art. 132 ust. 2, art. 135f ust. 1 pkt 4a, art. 135g ust. 1 i ust. 2 oraz art. 135j ust. 1 pkt 6 ustawy o Policji. bądź też o zastosowanie regulacji zawartych w art. 135d ust. 1 w zw. z art. 135c ust. 4 ustawy o Policji.
Odwołujący się zarzucił, iż treść uzasadnienia kwestionowanego orzeczenia jest chaotyczna, pełna sprzeczności a częściowo nie odnosi się w ogóle do niniejszej sprawy, co utrudnia jego zrozumienie i odniesienie się do niego. Nie wyjaśnia przede wszystkim powodów przypisania funkcjonariuszowi winy, która jest podstawą uznania, iż wystąpiło przewinienie dyscyplinarne. Nie zostały tym samym spełnione wymogi z art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji. W świetle zaś treści art. 135g tej ustawy, ustanawiającego domniemanie niewinności, takie postępowanie przełożonego dyscyplinarnego rażąco narusza prawo.
Odnosząc się do pierwszego z postawionych zarzutów K. J. podniósł, że jest on nieprawdziwy w zakresie określenia czasu przez który nie pełnił służby patrolowo-obchodowej. W istocie bowiem chodzi jedynie o 30, nie zaś o 40 minut, skoro kontrolujący pojawili się w budynku o godzinie 22.30, zaś odnotowana w notatniku godzina 22.40 to godzina dokonania wpisu o fakcie kontroli. Podkreślił, że do godz. 22.20 po przeprowadzeniu rozmowy z interesantem zajęty był obsługą psa służbowego, do czego jest zobowiązany w świetle Zarządzenia Nr 296 Komendanta Głównego Policji. Czynności te, jego zdaniem, powinny zostać wliczone do czasu służby patrolowo-obchodowej. W odniesieniu do drugiego z zarzutów podniósł, że nie został zapoznany z treścią Wytycznych Nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007r. natomiast twierdzenie, iż zgodnie z zasadami etyki zawodowej winien sam uzupełniać swoją wiedzę i umiejętności zawodowe jest zupełnie oderwane od rzeczywistości. Zaznaczył, że czynności zrealizowane w godzinach od 20.00 do 22.30 miał zamiar wpisać do notatnika służbowego bezpośrednio po zakończeniu czynności związanych z psem służbowym a przed wyjściem w teren. Nadto nie były one na tyle istotne, aby czynić odnośnie ich adnotacje w notatniku służbowym w trakcie ich trwania. Odnosząc się do nieczytelności zapisów notatnika składający odwołanie podniósł, że wynika to z takiego właśnie charakteru jego pisma. Poza tym na fakt ten wpływ ma również wymiar notatnika oraz to, iż wpisy dokonywane są często w pośpiechu i w niesprzyjających warunkach. Ponadto nieczytelne wpisy do notatników służbowych w komendzie, w której pełni służbę są zjawiskiem powszechnym. Zarzucił, iż uzasadnienie skarżonego orzeczenia nie zawiera wyjaśnienia podstaw przypisania mu winy w odniesieniu do objętych zarzutami czynów. Podkreślił, że od dnia 5 lutego 2009r nie posiada kontaktu ze swoim obrońcą, co stanowi ograniczenie jego prawa do obrony.
Orzeczeniem Nr […] z dnia […] maja 2009r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji Nr […]
z dnia […] kwietnia 2009r. uznając, iż odpowiada ono prawu. Organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny. W dniu 27 grudnia 2008r. K. J. – dzielnicowy Rewiru Dzielnicowych w C. zgodnie z pisemnym poleceniem asp. M. K. (Kierownika Rewiru Dzielnicowych w C.) zawartym w Książce Służby Rewiru Dzielnicowych w C. pełnił wraz z mł. asp. A. K. służbę od godz. 20.00 do godz. 4.00 dnia 28 grudnia 2008r. Od godziny 20.00 do godz. 22.00 miał wykonywać pracę biurową, natomiast od godz. 22.00 do godz. 4.00 pełnić służbę patrolowo-obchodową w wyznaczonym rejonie służbowym. Około godziny 22.40 dnia 27 grudnia 2008r. kom. A. S. (naczelnik Sekcji Kryminalnej KPP) wraz z st. asp. M. R. (kierownikiem Ogniwa Interwencyjnego Sekcji Prewencji KPP) dokonali (na polecenie kom. R. P. – Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji) kontroli pełnienia służby przez policjantów Rewiru Dzielnicowych w C., który to fakt wraz ze stwierdzonymi nieprawidłowościami odnotowano w notatniku służbowym K. J. Nieprawidłowości zostały również opisane w książce kontroli Rewiru Dzielnicowych w C. i książce nadzoru służby Komendy Powiatowej Policji.
Odnosząc się do meritum sprawy Komendant Wojewódzki Policji wskazał na art. 132 ust. 1 ustawy o Policji według którego policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi wedle ust. 2 powołanego artykułu czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. W świetle art. 132 ust. 3 pkt 2 naruszeniem dyscypliny służbowej jest m. in. zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. W ocenie organu, K. J. wypełnił znamiona przewinienia dyscyplinarnego przewidzianego w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 15 ust. 2 zarządzenia Nr 528 Komendanta Głównego Policji z dnia 6 czerwca 2007r. Według tego ostatniego przepisu dzielnicowy pełniący służbę na terenach miejskich i pozamiejskich – na polecenie kierownika jednostki organizacyjnej Policji, w szczególnie uzasadnionych przypadkach – może być skierowany do pełnienia służby patrolowej pod warunkiem, że rejon patrolu obejmował będzie rejon służbowy tego dzielnicowego albo rejon służbowy tego dzielnicowego i rejon z nim sąsiadujący. K. J. wiedział, iż w godzinach 22.00 – 4.00 winien pełnić służbę patrolowo-obchodową. Nie podjął jej jednak, czym zaniechał wykonania polecenia służbowego. Okoliczności popełnienia tego przewinienia dyscyplinarnego wskazują na winę umyślną funkcjonariusza, który pozostając po godz. 22.00 w budynku Rewiru Dzielnicowych godził się co najmniej na jego popełnienie.
W ocenie organu odwoławczego, K. J. dopuścił się także przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 4 ust. 5 Wytycznych Nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007r. Według tego ostatniego przepisu zapisy w notatniku służbowym powinny być czytelne, dokonywane w trakcie lub bezpośrednio po zakończeniu czynności służbowej.
Tymczasem jak wynika z notatnika służbowego K. J. ostatni wpis dotyczy godz. 20.00 i wskazuje na rozpoczęcie służby oraz zadania do wykonania. Nie ma zaś w nim adnotacji odnośnie rozmowy z interesantem, obsługi psa służbowego, jak też skróconego odnotowania legitymowań przeprowadzonych przez pełniącego z nim w tym dniu służbę mł. asp. A. K. W ocenie organu, K. J. pełniąc w dniu 27 grudnia 2008r. służbę i przebywając w budynku Rewiru Dzielnicowych w C. do godz. 22.40 miał czas i dobre warunki, by właściwie, na bieżąco i czytelnie rozpisać czynności służbowe, które w tym dniu do czasu kontroli wykonał. Poza tym, wymienionemu funkcjonariuszowi wielokrotnie była zwracana uwaga odnośnie właściwego i czytelnego rozpisywania notatnika służbowego. Organ podkreślił, że K. J. to policjant z ponad 17-letnim stażem służby, podczas której zajmował stanowiska w pionie prewencji, na których prowadzenie notatnika służbowego jest nieodzownym elementem podejmowanych czynności służbowych. Zdaniem organu, działanie funkcjonariusza objęte drugim zarzutem wskazuje jednoznacznie na umyślność działania. K. J. podejmując czynności służbowe w postaci rozmowy z interesantem, obsługi psa służbowego i nie dokumentując ich w trakcie bądź bezpośrednio po wykonaniu, co najmniej godził się na popełnienie przewinienia dyscyplinarnego. Odstąpienie od ukarania znajduje uzasadnienie w dotychczasowej niekaralności wymienionego funkcjonariusza oraz w jego pozytywnej opinii służbowej.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Komendant Wojewódzki Policji podniósł, że prawo K. J. do obrony nie zostało naruszone. Kierowana do jego obrońcy korespondencja była bowiem przez adresata osobiście odbierana. Nadto, w toku postępowania funkcjonariusz nie zgłaszał o problemach w skontaktowaniu się z adwokatem. Za nieuzasadniony należy także, zdaniem organu, uznać zarzut dotyczący braków uzasadnienia orzeczenia Komendanta Powiatowego Policji.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę na § 24 zarządzenia Nr 296 Komendanta Głównego Policji z dnia 20 marca 2008r. w sprawie metod i form wykonywania zadań z użyciem psów służbowych, szczegółowych zasad ich szkolenia oraz norm wyżywienia (Dz. Urz. KGP. Nr 7, poz. 46), wedle którego planując służbę przewodnika należy zapewnić mu jedną godzinę na codzienną obsługę psa w godzinach pracy lub pełnienia służby. Asp. M. K. – Kierownik Rewiru Dzielnicowych w C. planując służbę asp. K. J. i określając, że od godz. 20.00 do godz. 22.00 dnia 27 grudnia 2008r. ma wykonywać prace biurową a od godz. 22.00 pełnić służbę patrolowo-obchodową umożliwił funkcjonariuszowi wykonanie obsługi psa służbowego przed godziną 22.00.
Orzeczenie Nr […] Komendanta Wojewódzkiego Policji zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie K. J., zarzucając rażące naruszenie przepisów przez błędną interpretację art. 132 ust. 2, art. 132a pkt 1, art. 135e ust. 1, art. 135g ust. 1 ustawy o Policji i wnosząc o jego uchylenie całości wraz z poprzedzającym go orzeczeniem Powiatowego Komendanta Policji Nr […] z dnia […] kwietnia 2009r.
Skarżący podniósł, że nie uwzględniono faktu, iż poza tym, że wykonuje czynności dzielnicowego, jest także przewodnikiem psa służbowego, z czego wynikają obowiązki określone zarządzeniem Nr 296 Komendanta Głównego Policji i to właśnie z powodu tych obowiązków przebywał w budynku po godz. 22.00. Wskazał, iż nie mógł ich wykonać przed tą godziną, bowiem wówczas zobligowany był do wykonywania czynności biurowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Kontroli legalności w rozpatrywanej sprawie poddane zostało orzeczenie nr […] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia […] maja 2009 roku utrzymujące
w mocy orzeczenie nr […] Komendanta Powiatowego Policji z dnia […] kwietnia 2009 roku w sprawie uznania asp. K. J. winnym popełnienia przewinień dyscyplinarnych. Zaniechanie czynności służbowych poprzez nie wykonanie polecenia służby obchodowo – patrolowej oraz nieprawidłowe wykonanie czynności służbowych przez niedokonanie, a także dokonanie nieczytelnych zapisów w notatniku służbowym , organy zakwalifikowały jako przewinienia dyscyplinarne określone w art. 132 ust.3 pkt.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji / Dz. U. Nr 43 poz.277 z 2007 r. ze zm./, zwanej dalej ustawą o Policji, w zw. z § 15 ust.2 Zarządzenia nr 528 Komendanta Głównego Policji z 6 czerwca 2007 roku w sprawie form i metod wykonywania zadań przez dzielnicowego i kierownika rewiru dzielnicowych / Dz. Urz. KGP z 20 czerwca 2007 r. Nr 12 poz. 95/ oraz § 4 ust.5 i 6 Wytycznych Nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007 roku w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych / Dz. Urz. KGP z 16 lipca 2007 r. Nr 13 poz. 104/. Uznając K. J. winnym popełnienia powyższych przewinień , organy odstąpiły od jego ukarania.
Przepis art. 132 ustawy o Policji stanowiący podstawę materialno prawną orzeczenia, zawiera definicję dyscypliny służbowej, naruszenie której skutkuje odpowiedzialnością służbową. Przepisami szczególnymi przywołanymi
w zaskarżonym orzeczeniu i utrzymanym w mocy orzeczeniu organu I instancji są akty normatywne o charakterze wewnętrznym. Odnośnie zarzutu nie wykonania polecenia służby obchodowo – patrolowej od godziny 22:00 zawartego w książce Służby Rewiru Dzielnicowych w C. przepisem szczególnym jest wymienione wyżej Zarządzenie Nr 528 KGP z 6 czerwca 2007 roku. Zgodnie z § 15 ust.2 tego zarządzenia, dzielnicowy pełniący służbę na terenach miejskich i pozamiejskich – na polecenie kierownika jednostki organizacyjnej Policji, w szczególnie uzasadnionych przypadkach – może być skierowany do pełnienia służby patrolowej pod warunkiem, że rejon patrolu obejmował będzie rejon służbowy tego dzielnicowego albo rejon służbowy tego dzielnicowego i rejon służbowy z nim sąsiadujący. Skarżący nie kwestionuje faktu, że w nocy 27/28 grudnia 2008 roku w godzinach 22:00 do 4:00 rano zobowiązany był wraz z A. K. do pełnienia służby obchodowo – patrolowej
w wyznaczonym rejonie służbowym. Pozostawanie w budynku rewiru dzielnicowych tłumaczy innymi czynnościami służbowymi, m.in. obsługą psa służbowego. Zakwestionował jedynie godzinę kontroli twierdząc, że kontrolujący przyjechali do rewiru dzielnicowych około godziny 22:30, a nie 22: 40 , zatem zarzut dotyczy zaledwie 30 minut. Dodał, że treść zaskarżonego orzeczenia nie wyjaśnia, na czym polegało zawinienie.
. Przepisem szczególnym wskazanym przy zarzucie popełnienia przewinienia polegającego na niewłaściwym dokonaniu zapisów w notatniku służbowym jest § 4 ust.5 Wytycznych Nr 2 KGP z 26 czerwca 2007 roku w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych , zgodnie z którym zapisy powinny być czytelne, dokonywane w trakcie lub bezpośrednio po zakończeniu czynności służbowej. Skarżący przyznał, że jego wpisy w notatniku służbowym są nieczytelne , co wytłumaczył charakterem pisma ,niesprzyjającymi warunkami przy dokonywaniu wpisów dokonywanych często w pośpiechu i np. na kolanie.
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , Policja jest umundurowaną i uzbrojoną formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Zadania Policji określone są w art. 1 ust.2 i są nimi m.in. ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra /pkt.1/ oraz ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego , w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych oraz w środkach publicznego transportu i komunikacji publicznej, w ruchu drogowym / pkt.2/, a także wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców / pkt.4/. Stosownie do przepisu art. 58 ust.1 ustawy o Policji, przed podjęciem służby Policjant składa ślubowanie sformułowane w przepisie art. 27 ustawy, następującej treści: Ja, obywatel RP, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucją RP porządek prawny, strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję pilnie przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom RP, przestrzegać dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych. Ślubuję strzec tajemnicy służbowej i służbowej, a także honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej". Rota ślubowania określa zakres zadań funkcjonariusza policji, jako funkcjonariusza służby publicznej i wymaga od niego szczególnej staranności przy wykonywaniu zadań. Naruszenie przez policjanta dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną . Przepisy dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej policjantów regulują przepisy zawarte w rozdziale 10 ustawy o Policji, w art. od 132 do 145g.
Sąd nie podziela zarzutów skargi. Stosownie do przepisu art. 132 ustawy o Policji policjant odpowiada za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej / ust.1/. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. / ust.2/.
Przepis art. 132 ust.3 wymienia przykładowo czyny będące naruszeniem dyscypliny służbowej. Takim naruszeniem jest m.in. odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania poleceń policjantom /pkt 1/, zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy /pkt 2/ a także niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa / pkt 3/.Przepis art. 58 ust.2 ustawy przewiduje możliwość odmowy przez policjanta odmowy wykonania rozkazu lub polecenia przełożonego , a także polecenia prokuratora, organu administracji państwowej lub samorządu terytorialnego, jeżeli wykonanie rozkazu lub polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa. Ta sytuacja nie dotyczy jednak rozpatrywanej sprawy.
Sąd nie podziela również zarzutu pozbawienia skarżącego prawa do obrony w postępowaniu administracyjnym. Skarżący miał w postępowaniu dyscyplinarnym ustanowionego obrońcę z urzędu, który uczestniczył w przesłuchaniu obwinionego w dniu 5 lutego 2009 roku, w czynności konfrontacji , a w dniu 5 lutego 2009 zapoznał się z aktami. W toku postępowania skarżący nie zgłaszał zastrzeżeń do obrońcy, a czynności procesowe podejmował sam, na co pozwala przepis art. 135f ust.5, który stanowi, że udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim obwinionego.
Organy dokonały prawidłowej wykładni zastosowania wymienionych przepisów,
a w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie można kwestionować spełnienia przesłanki przewinień dyscyplinarnych. Przewinienie dyscyplinarne , zgodnie z art. 132 a jest zawinione wtedy , gdy policjant ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi / pkt.1/ , lub nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia jej jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach , mimo, że możliwość taką przewidywał albo mógł powinien przewidzieć/ pkt.2/. W ocenie Sądu organy słusznie oceniły postępowanie skarżącego jako działanie zawinione, bowiem zarzucone przewinienia polegały na niezastosowaniu się do przepisów, które znane są każdemu funkcjonariuszowi Policji.
Specyfika służby w Policji polega między innymi na podporządkowaniu się rozkazom przełożonych, czego skarżący jest niewątpliwie świadomy, bowiem jest wieloletnim funkcjonariuszem Policji a służbę rozpoczął w 1990 roku . Skarżący nie jest uprawniony do polemizowania z rozkazami Komendanta i powinien tak organizować swój czas pracy, by wykonywać polecenia w miejscu i czasie zgodnie z wolą przełożonego.
Komendant Powiatowy Policji uznając go winnym popełnienia przewinień dyscyplinarnych odstąpił od ukarania w oparciu o przepis 135j ustawy, na podstawie którego, na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony ma prawo wydać tej treści orzeczenie, w uzasadnieniu którego wskazał na dobrą opinię K. J. i dotychczasową niekaralność.
Reasumując – Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani też przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego, w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.

Uzasadnienie wyroku