III SA/Wa 1371/10 – Wyrok WSA w Warszawie


Sygnatura:
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne:
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ:
Minister Finansów
Data:
2010-06-07
Sąd:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Treść wyniku:
Oddalono skargę
Sędziowie:
Dariusz Kurkiewicz /sprawozdawca/Maciej KuraszMałgorzata Jarecka /przewodniczący/

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant ref. staż. Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2011 r. sprawy ze skargi H. O. na postanowienie Minister Finansów z dnia […] marca 2010 r. nr […] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę

Uzasadnienie wyroku

Zaskarżonym postanowieniem z dnia […] marca 2010r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej "k.p.a." oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.) – dalej "u.p.e.a." Minister Finansów po rozpatrzeniu zażalenia H. O. – skarżącej w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia […] lutego 2010r. oddalające skargę na czynności egzekucyjne dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S..Z motywów powyższego postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., działając jako organ egzekucyjny, na podstawie tytułu wykonawczego nr SM […] obejmującego należności w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów za 2001 r. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec H. O.. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 224/09.Pismem z dnia 22 grudnia 2009 r. skarżąca wystąpiła ze skargą na ww. czynność organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu podniosła, że postępowanie egzekucyjne winno zostać zawieszone, bowiem w następstwie wniesienia przez skarżącą skargi do WSA w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia […] grudnia 2008r. decyzji Nr […] utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 września 2009r. uchylił zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji. Powyższy wyrok z dnia 10 września 2009r., sygn. akt SA/Gd 224/09 uprawomocnił się z dniem 17 listopada 2009r.W tym stanie sprawy, zdaniem skarżącej, organ odwoławczy ma obowiązek powtórnego rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Wskazała, że w związku z faktem, że odwołanie, które ma rozpoznać organ nie zostało rozpatrzone w terminie 2 miesięcy od jego wpływu do organu, to decyzja organu pierwszej instancji podlega wstrzymaniu wykonania z mocy prawa stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.", w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r., co powoduje, że należność na podstawie tej decyzji nie może być przymusowo dochodzona. Zatem w jej ocenie postępowanie egzekucyjne podlega zawieszeniu, a organ egzekucyjny nie może w tym stanie sprawy podejmować nowych czynności i stosować nowych środków egzekucyjnych.Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem z dnia […] lutego 2010r. oddalił jako nieuzasadnioną skargę na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w S..W uzasadnieniu wyjaśnił, że egzekucja administracyjna jest następstwem zaprzestania lub wstrzymania się zobowiązanego od dobrowolnej zapłaty ciążącego na nim obowiązku podatkowego. W każdym przypadku istnienia zaległości podatkowej, obciążającej podatnika – urząd skarbowy (jako wierzyciel) – ma obowiązek podjęcia czynności zmierzających do jego wykonania, wystawić tytuły wykonawcze i skierować je do przymusowej realizacji, wskazując jednocześnie dostępne środki egzekucyjne.Dyrektor Izby Skarbowej powołując się na przepis art. 139 § 3 oraz art. 225 O.p. wyjaśnił, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2009r. sygn. akt I SA/Gd 224/09 zwrócone przez Sąd, wpłynęły do organu w dniu 3 grudnia 2009r. W związku z tym termin, o którym mowa w art. 139 § 3 O.p. upłynął w dniu 3 lutego 2010r. Tym samym wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia […] listopada 2007r., Nr […], ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego z nieujawnionych źródeł przychodów za rok 2001 uległo wstrzymaniu z mocy prawa w dniu 4 lutego 2010r.Wyjaśnił, że skoro obowiązek zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego względem skarżącej powstał w dniu 4 lutego 2010r., to zasadnym było dokonanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w dniu 14 grudnia 2009r. zajęcia wierzytelności przysługującej zobowiązanej od Dyrektora Izby Skarbowej w G. z tytułu kosztów postępowania sądowego przyznanych wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2009r. sygn. akt I SA/Gd 224/09 – dokonanej zawiadomieniem z dnia 11 grudnia 2009r.Ponadto organ wskazał, że zastosowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. środek egzekucyjny tj. egzekucja z innych wierzytelności wymieniony został w art. 1a pkt 12a u.p.e.a., w związku z czym zastosowanie ww. środka było zgodne z obowiązującymi przepisami.W zażaleniu na to postanowienie strona podtrzymała argumenty zgłoszone w skardze na czynność egzekucyjną, podnosząc, że przewidziane w art. 225 O.p. wstrzymanie wykonania decyzji z mocy prawa oznacza zakaz wykonywania tej decyzji do czasu wydania i doręczenia tej decyzji stronie.Minister Finansów postanowieniem z dnia […] marca 2010r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G..W uzasadnieniu organ stwierdził, że organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności Skarżącej u dłużnika zajętej wierzytelności. Zakwestionowane zajęcie zostało dokonane w sposób prawidłowy, zgodnie z przepisami regulującymi tryb postępowania przy stosowaniu powyższego środka egzekucyjnego. Wyjaśnił, iż nie stwierdził również uchybień formalnych w dokonanych czynnościach egzekucyjnych, druk zajęcia odpowiada wzorowi określonemu dla tego rodzajów druków w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541, z późn. zni.), a odpis zawiadomienia o zajęciu doręczony został Stronie za potwierdzeniem odbioru.Ustosunkowując się do twierdzeń zobowiązanej zawartych w zażaleniu wyjaśnił, że zakwestionowanej czynności egzekucyjnej dokonano przed upływem terminu określonego w art. 225 O.p.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 225 O.p. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że w związku z uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2009r., sygn. akt I SA/Gd 224/09 uchylającego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia […] grudnia 2008r. i przekazujące sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania, obowiązek podatkowy wynikający z decyzji organu I instancji podlegał wykonaniu pomimo, iż w uprzednio prowadzonym postępowaniu podatkowym, odwołanie strony nie zostało rozpoznane w ustawowym terminie, co w konsekwencji doprowadziło organy do nieprawidłowego uznania, że postępowanie egzekucyjne prowadzone względem niej nie uległo zawieszeniu.W oparciu o powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego.W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy, zważył co następuje;Skarga nie jest zasadna.Stosownie do art. 54 § 1. u.p.e.a zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.Przedmiotem skargi są czynności egzekucyjne. W kwestii pojęcia czynności egzekucyjnych wypowiada się art. 1a pkt 2, rozumiejąc przez nie "wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego" – (Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, red. prof. zw. dr hab. Roman Hauser, dr hab. Andrzej Skoczylas, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 5, rok wydania: 2011).Przedmiotem skargi na czynności egzekucyjne w przedmiotowej sprawie jest zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 224/09.Skarżąca uważa bowiem, iż czynność ta naruszała art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 225 O.p. Jej zdaniem okoliczność, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2009r., sygn. akt I SA/Gd 224/09 uchylono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia […] grudnia 2008r. Nr […] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów za 2001 r., jej odwołanie nie zostało rozpoznane w ustawowym terminie, co w konsekwencji doprowadziło organy do nieprawidłowego uznania, że postępowanie egzekucyjne prowadzone względem Strony nie uległo zawieszeniu.W tym miejscu należy zauważyć, iż art. 225 utracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2009r. zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209 poz. 1318).Jednakże w konkretnej sprawie ma on zastosowanie, gdyż na mocy art. 9 powołanej wyżej ustawy, do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2009r. .Zgodnie natomiast z art. 225 Ordynacji podatkowej jeżeli odwołanie nie zostało rozpatrzone w terminie określonym w art. 139 § 3, a decyzja do tego czasu nie została wykonana, jej wykonanie ulega wstrzymaniu z mocy prawa w granicach określonych w odwołaniu – do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego.Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, nie można uznać jednak, iż uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji organu odwoławczego pozwala na przyjęcie, że odwołanie nie zostało rozpatrzone w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Uchylenie przez sąd takiej decyzji powoduje bowiem konieczność ponownego rozstrzygnięcia odwołania.Zgodnie z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania.Wobec powyższego zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż termin na ponowne rozpatrzenie odwołania biegł od daty otrzymania wyroku sądu administracyjnego wraz z uzasadnieniem, a kwestionowana przez skarżącą czynność organu egzekucyjnego dokonana została przed jego upływem.Tym samym decyzja organu podatkowego pierwszej instancji, która stanowiła podstawę prawną egzekwowanego obowiązku nie uległa wstrzymaniu z mocy prawa, stosownie do art. 225 Ordynacji podatkowej, a postępowanie egzekucyjne nie uległo zawieszeniu na mocy art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.Z uwagi na powyższe, sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.