Czy zarządca budynku, działający w imieniu gminy, może odmówić najemcy zameldowania osoby (wnuka siostry) na pobyt stały?


Odpowiedź prawnika:

Sprawy meldunkowe są wykonywane przez organy gminy jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Z art. 47 ust. 1 ustawy 10.04.1974 o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. nr 1/87 poz.960) stanowi, że organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania. Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy (art. 47 ust. 2 ustawy). Rozporządzenie w § 7 ust. 1 pkt 15 pośród innych wymaganych dokumentów wskazuje wymóg legitymowania się przez ubiegającego się o meldunek stały potwierdzeniem uprawnienia do przebywania w lokalu, dokonane przez właściciela (zarządcę) budynku. Gdy osoba taka nie przedstawi takiego potwierdzenia to, zgodnie z § 8 rozporządzenia, może być zameldowana tylko na pobyt czasowy do 2 miesięcy, jeżeli w tym lokalu (pomieszczeniu) przebywa. Zarządca budynku jedynie potwierdza uprawnienie osoby ubiegającej się o meldunek stały do przebywania w lokalu. Potwierdzenie to nie jest w żadnym wypadku zgodą na zameldowanie i organ gminy jest uprawniony do rozstrzygnięcia o dokonaniu zameldowania na pobyt stały osoby ubiegającej się o zameldowanie, jeżeli zarządca budynku bezzasadnie tej osobie odmawia potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu (orzeczenie NSA 23.05.1985 ONSA 1985/1/29). Osoba bliska najemcy, zamieszkała wspólnie z nim w lokalu objętym stosunkiem najmu, ma uprawnienie pochodne do przebywania w lokalu bez względu na stanowisko właściciela budynku; wynajmujący (właściciel, zarządca) nie udziela zgody na zameldowanie, lecz jedynie potwierdza (poświadcza) rzeczywiste uprawnienia do przebywania w lokalu (orzeczenie NSA z 19.07.1988 ONSA 1988/2/78). Pozostaje jedynie rozstrzygnąć, czy wnuk siostry może być uważany za osobę bliską. Niewątpliwie istnieje tu pokrewieństwo (4 stopnia). Osobami bliskimi w polskim prawie są zasadniczo: małżonek oraz najbliżsi krewni niezależnie od istniejących między nimi rzeczywistymi więzami uczuciowymi i powiązaniami faktycznymi (tzw. teoria obiektywna). Z drugiej strony o bliskości osób decyduje też faktyczny układ stosunków między nimi (koncepcja subiektywna). Istotne w omawianym tu przypadku ma fakt wspólnego zamieszkiwania obu osób, gdyż powoduje to, że wnuk siostry najemcy lokalu staje się domownikiem -; został faktycznie przyjęty do wspólnoty domowej, a to wywołuje istotny skutek prawny. Domownik ma bowiem prawo do wspólnego zamieszkiwania z osobą, u której przebywa. Można więc w tym konkretny przypadku stwierdzić, iż zarządca budynku nie ma prawa nie zgodzić się na zameldowanie osoby na pobyt stały, a jeżeli nie chce potwierdzić uprawnienia tej osoby do przebywania w lokalu, to rozstrzygnięcie w tej materii należy do organu gminy. Na decyzję wydaną przez organ gminy przysługuje środek odwoławczy do wojewody (art.50 w/w ustawy).