Zastraszanie


Mam koleżankę która jest zastraszana przez pewnego męźczyznę. Chodzi o to że jest zazdrosny o nią, o to ze rozmawia z innymi chłopakami itd. Sledzi ją, powtarza jej że cały czas ja obserwuje, wie co robi. Ostatnio sie to pogorszyło. Przez internet za pomocą komunikatora internetowego z anonimowego numeru otrzymała obraźliwe treści na swój temat. Tak wiec nie ma praktycznie żadnych dowodów ktore mogłyby wskazać na dreczyciela. O tyle jest to przerażające że nie sa to dziecinne pogróżki, poniewaz ma dwadzieścia parę lat. Dużo czasu spędza przed blokiem popijając alkohol z kolegami. W moim odczuciu jest agresywny i może nastąpic moment ze zrobi cos gorszego pod wpływem alkoholu lub chwilowego impulsu. Czy trzeba czekać na to zeby doszło do tragedii ?? Czy można jakos temu zapobiec??

Odpowiedź prawnika:

W tej sytuacji należy rozważyć złożenie na Policji zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa ( a tam ewentualnie także wniosku o ściganie ). Podany w pytaniu opis jest lakoniczny, ale wydaje się, że może w tym przypadku wchodzić w grę popełnienie przestępstw: groźby karalnej ( art. 190 k.k. ), zniewagi ( art. 216 k.k. ) lub/i innych zachowań spenalizowanych w kodeksie karnym lub w kodeksie wykroczeń.
W polskim prawie karnym obowiązek dowodzenia spoczywa wyłącznie na organach procesowych – a więc na sądzie, oskarżycielu publicznym ( tu: przede wszystkim prokurator ), a w postępowaniu przygotowawczym także na organach ścigania ( tu m. in. Policja ). Pokrzywdzeni nie są obciążeni powyższym obowiązkiem, choć najczęściej czynnie uczestniczą w procesie dowodzenia, gdyż jest to zgodne z ich interesami procesowymi, ale – jak należy jeszcze raz podkreślić – nie są do tego zobowiązani.
Pisze Pani, że: „nie ma praktycznie zadnych dowodow ktore moglyby wskazac na dręczyciela”. W tym miejscu chciałbym wskazać, że zeznania pokrzywdzonej również mogą być dowodem w sprawie; na pewno są w sprawie inni świadkowie, choćby pośredni – którzy o sytuacji dowiedzieli się z relacji pokrzywdzonej; dowodem mogą być także wyjaśnienia oskarżonego; a także – być może sprawca pozostawił jakiś „ślad” swego nagannego zachowania w Internecie, na który mogą trafić funkcjonariusze Policji.