Moje pytanie dotyczy prawa rodzinnego. Chciałabym się dowiedzieć kiedy dzieci muszą płacić alimenty rodzicom? Czy jeżeli np. moja matka wystąpi do sądu o alimenty- to czy mogę cokolwiek zrobić żeby ich nie płacić. Czy istnieje wogóle taka możliwość? Czy można np. zrzec się rodziców, a może istnieje inne rozwiązanie tego problemu? Chodzi mi o to, że ja nie chcę płacić moim rodzicom alimentów, nawet wtedy gdy będzie mnie na to stać.
Odeszłam z domu jak miałam 17 lat z powodu pijaństwa moich rodziców. Obecnie utrzymujemy poprawne stosunki, ale moja mama ciągle mi powtarza, że jak tata umrze (jest schorowany) to poda mnie i moje pełnoletnie rodzeństwo o alimenty. Mam jeszcze młodsze rodzeństo, które jest jeszcze na utrzymaniu rodziców i starsze rodzeństwo, które tak samo jak ja bardzo szybko się usamodzielniło i odeszło z domu.
Odpowiedź prawnika:
Zgodnie z art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej (a więc nie tylko rodziców względem dzieci, ale także odwrotnie) oraz rodzeństwo. Natomiast zakres tego obowiązku określony jest w art. 135. § 1 KRiO, zgodnie z którym zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Jeśli więc matka znajdzie się w trudnym położeniu materialnym, a córka będzie otrzymywać wysoką pensję, to taki obowiązek niestety będzie istniał, niezależnie od tego jak w przeszłości wyglądały stosunki między ojcem a córką. Należy pamiętać jednak, że, zgodnie z Art. 5. Kodeksu cywilnego nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego (tj. w przypadku gdyby matka uprzednio uchylała się od obowiązku alimentacyjnego wobec Pani, zaniedbywała wychowanie). Sąd może więc, stosownie do tzw. zasad współżycia społecznego, zwolnić córkę z obowiązku alimentacyjnego – ale nie jest sprawa prosta, a każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie.