Odpowiedź prawnika:
Obowiązek dostarczenia środków utrzymania obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo (art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, zwanej dalej "k.r.o."). Jednak ten obowiązek w pierwszej kolejności ciąży na drugim małżonku także po rozwiązaniu lub unieważnieniu małżeństwa albo po orzeczeniu separacji. Dopiero, jeżeli ten małżonek nie jest w stanie uczynić zadość swemu obowiązkowi lub, gdy uzyskanie od niego na czas potrzebnych uprawnionemu środków utrzymania jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami to ten obowiązek przechodzi na dzieci, w tym przypadku na Pana żonę i jej rodzeństwo. Jeżeli Pana żona ma rodzeństwo to obowiązek alimentacyjny wobec ojca ciąży na nich wszystkich, w częściach odpowiadających ich możliwością zarobkowym i majątkowym. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego (ojca) oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanych (art. 135 k.r.o.). Istotne jest, że zgodnie z art. 133 k.r.o. ojciec żony jest uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jedynie w przypadku, gdy znajduje się w niedostatku. Pojęcie niedostatku, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, nie można ograniczać do wypadków, gdy uprawniony do alimentacji nie ma żadnych środków utrzymania, lecz przez to pojęcie należy rozumieć i taką sytuację materialną, w której osoby uprawnione nie mogą w pełni zaspokoić swych usprawiedliwionych potrzeb w zakresie utrzymania i wychowania. Pana żona nie pracuje, ale to nie znaczy, że nie może być obciążona obowiązkiem alimentacyjnym, ponieważ posiada majątek. Tym majątkiem jest Państwa majątek wspólny, który zgodnie z art. 31 k.r.o. powstał z chwilą zawarcia małżeństwa. Obejmuje on Państwa dorobek, czyli przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. W szczególności stanowią dorobek małżonków pobrane wynagrodzenie za pracę oraz za inne usługi świadczone osobiście przez któregokolwiek z małżonków oraz dochody z majątku wspólnego, jak również z odrębnego majątku każdego z małżonków. Odrębny majątek każdego z małżonków, który oczywiście nie wchodzi do majątku wspólnego stanowią:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę,
chyba, że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) przedmioty majątkowe nabyte ze środków uzyskanych w zamian zaprzedmioty wymienione w dwóch punktach poprzedzających;
3) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych
potrzeb jednego z małżonków;
5) przedmioty majątkowe służące do wykonywania zawodu, jeżeli zostały
nabyte ze środków należących do odrębnego majątku małżonka wykonywającego
ten zawód; nie dotyczy to jednak przedmiotów służących do prowadzenia
gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa;
6) prawa niezbywalne;
7) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub
wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną
krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z
powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z
powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na
przyszłość;
8) wierzytelności o wynagrodzenie za pracę lub za inne usługi świadczone
osobiście przez jednego z małżonków;
9) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia
jednego z małżonków;
10) prawa autorskie twórcy, prawa twórcy wynalazku, wzoru lub projektu
racjonalizatorskiego.
Podpisanie umowy wyłączającej wspólność majątkową jest jedynie częściowym
rozwiązaniem Pańskiego problemu, ponieważ w takim przypadku obowiązek alimentacyjny także będzie obciążał Pańską żonę. Różnica będzie polegała, natym, że majątkiem, z którego będzie on pokrywany i tym, który będzie brany pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów będzie jej majątek odrębny (szczegółowe określenie, jakie przedmioty będą wchodziły do tego majątku w
dalszej części odpowiedzi) Umowa wyłączająca wspólność majątkową zgodnie z art. 47 k.r.o. powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Jednak należy pamiętać, że umowa ta nie
może wywierać skutków wstecznych, czyli wspólność ustawowa ustaje najszybciej z chwilą jej zawarcia. Skutkiem zawarcia tej umowy będzie powstanie odrębnych majątków małżonków. Każdy z nich będzie obejmował dotychczasowy majątek odrębny, udział w dotychczasowym majątku wspólnym oraz majątek nabyty od chwili powstania rozdzielności. Udział żony w majątku wspólnym, który wejdzie do jej majątku odrębnego, w przypadku umownego wyłączenia wspólności majątkowej, wynosi 50% majątku wspólnego. Jednak każdy z małżonków z ważnych powodów może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w
którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Zgodnie z
orzecznictwem SN "przy ocenie istnienia w rozumieniu
art. 43 k.r.o. należy mieć na uwadze całokształt postępowania małżonków w
czasie trwania wspólności majątkowej w zakresie wykonywania ciążących na
nich obowiązków względem rodziny, którą przez swój związek założyli."
(postan. SN III CRN 190/74 z 5.10.1974r.). Jednak istnienie ważnych powodów
nie wystarczy do nierównego podziału majątku. Drugą przesłanką jest nierówne
przyczynienie się małżonków do powstania majątku wspólnego. Na podstawie
paragrafu trzeciego artykułu 43 k.r.o. przy ocenie, w jakim stopniu każdy z
małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się
także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym
gospodarstwie domowym. Kwestia nierównego przyczynienia się małżonków do
powstania majątku wspólnego była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Sądu
Najwyższego. Zgodnie z tym orzecznictwem artykuł 43 § 2 k.r.o. może mieć
zastosowanie "nie w każdym wypadku faktycznej nierówności przyczynienia się
każdego z małżonków do powstania majątku wspólnego, lecz tylko w tych
wypadkach, gdy małżonek, przeciwko któremu skierowane jest żądanie ustalenia
nierównego udziału, w sposób rażący lub uporczywy nie przyczynia się do
powstania dorobku stosownie do posiadanych sił i możliwości zarobkowych
(postan. SN, III CRN 227/73 z 26.11.1973 r., opublikowane w OSNC
1974/11/189). Warto w tym miejscu przytoczyć również postanowienie SN, III
CRN 235/72 z 30.11.1972 r., opublikowane w OSNC 1973/10/174, z którego
wynika, że "prawidłowe zaspokojenie potrzeb rodziny wymaga stworzenia i
pomnażania majątku wspólnego, lecz i tu obowiązuje małżonków zasada
przyczyniania się do powstania tego majątku . Może, więc powstać sytuacja, w której majątek
wspólny pochodzi wyłącznie lub w przeważającej części z dochodów jednego
małżonka, drugi zaś małżonek ze względu na ograniczone możliwości zarobkowe
lub niezdolność do pracy przyczynił się do powstania tego majątku w
nieznacznym stopniu lub nie przyczynił się wcale, a mimo to brak będzie
podstaw do zastosowania art. 43 § 2 k.r.o. Jeżeli jednak małżonek w sposób
rażący lub uporczywie, mimo posiadanych sił oraz możliwości zarobkowych, nie
przyczynia się odpowiednio do tych możliwości do powstania majątku
wspólnego, drugi małżonek może żądać, aby ustalenie udziałów w majątku
wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z małżonków
przyczynił się do powstania tego majątku."