Odpowiedź prawnika:

Opłata za centralne ogrzewanie jest ponoszona przez najemcę mieszkania w takiej wysokości, jaka wynika z dokonanych odczytów z zamontowanych w tym mieszkaniu miernikach. Są one montowane w tym celu, aby zindywidualizować te opłaty w zależności od zużycia.
Oczywiste jest, że położenie mieszkania w budynku ma istotny wpływ na wielkość zużycia, nie wspominając nawet o braku ocieplenia. Szczytowe mieszkanie w nieocieplanym bloku będzie z pewnością wymagało znacznie większej ilości energii. Niewątpliwie więc najemca tego mieszkania będzie musiał ponieść wyższy koszt z tytułu opłaty za c.o., niż inni mieszkańcy.
Wydaje się jednak, iż samo położenie mieszkania nie może być jednak podniesione jako argument za przyznaniem ulgi, gdyż właściciel mieszkania w chwili jego nabycia powinien był sobie zdawać sprawę, że położenie lokalu będzie miało wpływ na koszty jego eksploatacji, choć oczywiście, jeżeli mieszkanie zostało nabyte jako nowe przed 1989r., to w obliczu ówczesnej polityki mieszkaniowej swoboda kontraktowa nabywcy była często iluzoryczna i nie miał on wpływu na to, który lokal nabędzie.
Fakt, iż właściciel budynku nie wykonał ocieplenia tegoż mógłby mieć ciężar argumentacyjny o tyle tylko, o ile jest on właścicielem większej ilości budynków, które posiadają wykonane warstwy ocieplające, a opłata za c.o. byłaby rozliczana według globalnego zużycia. Ponieważ jednak w mieszkaniach zamontowano mierniki, ten argument wydaje się tracić na znaczeniu.
Podsumowując nie można a priori wyłączyć zasadności wniosku najemcy o przyznanie ulgi, gdyż na taką decyzję oprócz wymienionych wyżej argumentów mogą mieć wpływ także np. wysokość opłat, terminowość płatności za poprzednie opłaty, niezaleganie z zapłatą za czynsz, porównanie wysokości opłat za ten lokal z innymi w tym budynku, itp. Najemca wniosek taki może złożyć, gdyż nawet jego negatywne rozpatrzenie nie pogorszy jego sytuacji, a w razie przyznania mu ulgi, co wydaje się prawdopodobne, uzyska korzyść majątkową.