Odpowiedź prawnika:

Problematyka zmiany nazwisk jest uregulowana w ustawie z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk (Dz.U. z 1963 r. Nr 59, poz. 328, z późn. zm.). Zmiana taka może się odbyć na wniosek osoby zainteresowanej złożony do właściwego miejscowo starosty.
Wniosek taki nie będzie uwzględniony, gdy:
1) zachodzi uzasadniona obawa, że wnioskodawca ubiega się o zmianę nazwiska w zamiarze ułatwienia sobie działalności przestępczej albo uchylenia się od odpowiedzialności cywilnej lub karnej,
2) wnioskodawca ubiega się o zmianę nazwiska na nazwisko historyczne, wsławione na polu kultury i nauki, działalności politycznej, społecznej albo wojskowej, chyba że posiada członków rodziny o tym nazwisku lub jest powszechnie znany pod tym nazwiskiem (art. 3 ustawy).

Wniosek taki będzie natomiast zasługiwał na uwzględnienie, gdy jest uzasadniony ważnymi względami, a w szczególności, gdy noszone przez wnioskodawcę nazwisko jest:
1) ośmieszające albo nie licujące z godnością człowieka,
2) brzmieniu niepolskim,
3) posiadające formę imienia,
4) a także, jeżeli wnioskodawca pragnie zmienić swoje nazwisko na nazwisko, którego od wielu lat używa.

W omawianym przypadku wnioskodawca nosi nazwisko biologicznego ojca, z którym nigdy nie utrzymywał kontaktów, a dla którego, sam fakt noszenia tego nazwiska stanowi obciążenie psychiczne. Należy jeszcze dodać, że nazwisko te nosi także jego żona i małoletnie dzieci.
Należy zatem stwierdzić, iż niewątpliwie wnioskodawca może ubiegać się o zmianę nazwiska, poprzez złożenie wniosku do starosty. Wniosek taki należałoby uzasadnić tym, iż nazwisko te jest obce wnioskodawcy i może prowadzić do kojarzenia jej z osobą ojca biologicznego, co ze względu na brak pomiędzy nimi jakiejkolwiek więzi jest dla wnioskodawcy niepożądane. Co do nazwiska małżonki i dzieci, to po pierwsze małżonka powinna również podobny wniosek, a taka zmiana nazwisk obojga rodziców rozciągnęłaby się także na dzieci (art. 5 ust. 1 ustawy). Jak widać zatem procedura taka nie jest nazbyt skomplikowana.