Odpowiedź prawnika:

Kwestia zasiedzenia nieruchomości uregulowana została w artykułach 172 – 176 kodeksu cywilnego. Przez zasiedzenie rozumie się taką formę nabycia własności, które polega na długotrwałym, faktycznym posiadaniu. Zasiedzieć można zarówno nieruchomości (w tym i 10 arów) jak i ruchomości, a także służebności gruntowe.
Posiadacz nieruchomości może nabyć ją na własność jeżeli posiada ją jako posiadacz samoistny tj. włada daną rzeczą jako właściciel, faktycznie ją posiada nieprzerwanie przez okres 20 lat o ile jest posiadaczem w dobrej wierze (tj. przekonanie o tym, iż posiada się daną rzecz zgodnie z prawem np.: dana osoba nabyła rzecz od osoby nie będącej właścicielem rzeczy, lub od osoby nie mającej zdolności do czynności prawnych). W sytuacji jednak gdy wiedział, że dana rzecz do niego nie należy tzn. był posiadaczem w złej wierze to nabywa własność po upływie 30 lat np.: nabycie własności nieruchomości bez zachowania formy aktu notarialnego.
Po upływie podanych powyżej okresów można zwrócić się do sądu z wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia.
Poniżej podaję wymienione powyżej artykuły kodeksu cywilnego.
Art. 172. § 1. Posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
§ 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
Art. 173. Jeżeli właściciel nieruchomości, przeciwko któremu biegnie zasiedzenie, jest małoletni, zasiedzenie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem dwóch lat od uzyskania pełnoletności przez właściciela.
Art. 174. Posiadacz rzeczy ruchomej nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze.
Art. 175. Do biegu zasiedzenia stosuje się odpowiednio przepisy o biegu przedawnienia roszczeń.
Art. 176. § 1. Jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści.
§ 2. Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy obecny posiadacz jest spadkobiercą poprzedniego posiadacza.